Sonsuz Ol Annem — Enise Töre Uzunoğlu

Sonsuz Ol Annem
Enise Töre UzunoğluCinius Yayınları
Sonsuz Ol Annem
Enise Töre UzunoğluSensizliğin on ikinci yıldönümü bugün Seni sevmediğim tek bir gün olmadı anne Gülerken bile ağlarken yaşarken tek bir anım olmadı seni sevmediğim Öldüğün gün de tam bu saatlerdi işte Güneş doğmak üzere Gökyüzü biraz mavi biraz pembe Ben acı çığlıklarımla hastanenin bahçesini inletirken Anne diye güneş çoktan çıkmış dikilmişti tepeye Gülümsüyordu tüm parlaklığıyla tıpkı sen gibi Gitmedim buradayım der gibi Demiştim ya sana sen gittikten sonra bir daha böyle güzel açmayacak çiçeklerim ve bahar bir daha o zamanki gibi bahar olmayacak Sonsuz Ol Annem

Cinius Yayınları
Sensizliğin on ikinci yıldönümü bugün Seni sevmediğim tek bir gün olmadı anne Gülerken bile ağlarken yaşarken tek bir anım olmadı seni sevmediğim Öldüğün gün de tam bu saatlerdi işte Güneş doğmak üzere Gökyüzü biraz mavi biraz pembe Ben acı çığlıklarımla hastanenin bahçesini inletirken Anne diye güneş çoktan çıkmış dikilmişti tepeye Gülümsüyordu tüm parlaklığıyla tıpkı sen gibi Gitmedim buradayım der gibi Demiştim ya sana sen gittikten sonra bir daha böyle güzel açmayacak çiçeklerim ve bahar bir daha o zamanki gibi bahar olmayacak Sonsuz Ol Annem

Cinius Yayınları
Sensizliğin on ikinci yıldönümü bugün Seni sevmediğim tek bir gün olmadı anne Gülerken bile ağlarken yaşarken tek bir anım olmadı seni sevmediğim Öldüğün gün de tam bu saatlerdi işte Güneş doğmak üzere Gökyüzü biraz mavi biraz pembe Ben acı çığlıklarımla hastanenin bahçesini inletirken Anne diye güneş çoktan çıkmış dikilmişti tepeye Gülümsüyordu tüm parlaklığıyla tıpkı sen gibi Gitmedim buradayım der gibi Demiştim ya sana sen gittikten sonra bir daha böyle güzel açmayacak çiçeklerim ve bahar bir daha o zamanki gibi bahar olmayacak Sonsuz Ol Annem

Cinius Yayınları
Sensizliğin on ikinci yıldönümü bugün Seni sevmediğim tek bir gün olmadı anne Gülerken bile ağlarken yaşarken tek bir anım olmadı seni sevmediğim Öldüğün gün de tam bu saatlerdi işte Güneş doğmak üzere Gökyüzü biraz mavi biraz pembe Ben acı çığlıklarımla hastanenin bahçesini inletirken Anne diye güneş çoktan çıkmış dikilmişti tepeye Gülümsüyordu tüm parlaklığıyla tıpkı sen gibi Gitmedim buradayım der gibi Demiştim ya sana sen gittikten sonra bir daha böyle güzel açmayacak çiçeklerim ve bahar bir daha o zamanki gibi bahar olmayacak Sonsuz Ol Annem

Cinius
Sensizliğin on ikinci yıldönümü bugün Seni sevmediğim tek bir gün olmadı anne Gülerken bile ağlarken yaşarken tek bir anım olmadı seni sevmediğim Öldüğün gün de tam bu saatlerdi işte Güneş doğmak üzere Gökyüzü biraz mavi biraz pembe Ben acı çığlıklarımla hastanenin bahçesini inletirken Anne diye güneş çoktan çıkmış dikilmişti tepeye Gülümsüyordu tüm parlaklığıyla tıpkı sen gibi Gitmedim buradayım der gibi Demiştim ya sana sen gittikten sonra bir daha böyle güzel açmayacak çiçeklerim ve bahar bir daha o zamanki gibi bahar olmayacak Sonsuz Ol Annem