Sonsuza Dek Aynı Mevsim — Hasan Telli

Gökyüzünün yanılması ne kadar yakarsa canımı bir çocuğun ölümü boğazımdaki kuruluk kuşun kafese kapatılması elleri bağlayan endişe dile varmayan her söz bir kısa çizgi daha ömrüme gidip göğü ateşe vermeyi ne de güzel düşündüm gidip de denizleri serbest bırakmayı istedim yeryüzü dizlerime düştü sandım ateş kendini suya bıraktı k a o s dâhil edilin toprağa yağmur öyle duyulur hissetmek öyle gürleşir kuşların ötüşü rüzgârın şiddeti elmanın düşüşü topraktan devşirme ince bir perdeden duyulunca yanılan düşümdü yanılmakla söndürüldü