Sözün Sıratı — Mehmet Baş

Kağıt Olmuş bir ağacın anılarını yazıyorumTahtadan bir kalemle kendi bedenimeAklımda ırmakları köpürten mayıs sabahlarıÜzerime konan kuşların sesleri gelmekte uzaktanİnsan yazılanla yazan arasında bir yerdeKül olmuş düşlerin yapraklarını çevirirkenİki omzunda iki melek yazmakta her şeyiGünleri bir kirmen gibi eğirirkenher insan bir kitap gibi yazılmış eğer okursanDüşlerin ormanında hüznün yapraklarıZaman doru atların sırtında öylece koşarkenGözyaşı değirmenin dönüyor çarkları

Kağıt Olmuş bir ağacın anılarını yazıyorum Tahtadan bir kalemle kendi bedenime Aklımda ırmakları köpürten mayıs sabahları Üzerime konan kuşların sesleri gelmekte uzaktan İnsan yazılanla yazan arasında bir yerde Kül olmuş düşlerin yapraklarını çevirirken İki omzunda iki melek yazmakta her şeyi Günleri bir kirmen gibi eğirirken her insan bir kitap gibi yazılmış eğer okursan Düşlerin ormanında hüznün yaprakları Zaman doru atların sırtında öylece koşarken Gözyaşı değirmenin dönüyor çarkları

Kağıt Olmuş bir ağacın anılarını yazıyorum Tahtadan bir kalemle kendi bedenime Aklımda ırmakları köpürten mayıs sabahları Üzerime konan kuşların sesleri gelmekte uzaktan İnsan yazılanla yazan arasında bir yerde Kül olmuş düşlerin yapraklarını çevirirken İki omzunda iki melek yazmakta her şeyi Günleri bir kirmen gibi eğirirken her insan bir kitap gibi yazılmış eğer okursan Düşlerin ormanında hüznün yaprakları Zaman doru atların sırtında öylece koşarken Gözyaşı değirmenin dönüyor çarkları

Kağıt Olmuş bir ağacın anılarını yazıyorum Tahtadan bir kalemle kendi bedenime Aklımda ırmakları köpürten mayıs sabahları Üzerime konan kuşların sesleri gelmekte uzaktan İnsan yazılanla yazan arasında bir yerde Kül olmuş düşlerin yapraklarını çevirirken İki omzunda iki melek yazmakta her şeyi Günleri bir kirmen gibi eğirirken her insan bir kitap gibi yazılmış eğer okursan Düşlerin ormanında hüznün yaprakları Zaman doru atların sırtında öylece koşarken Gözyaşı değirmenin dönüyor çarkları

Kağıt Olmuş bir ağacın anılarını yazıyorumTahtadan bir kalemle kendi bedenimeAklımda ırmakları köpürten mayıs sabahlarıÜzerime konan kuşların sesleri gelmekte uzaktanİnsan yazılanla yazan arasında bir yerdeKül olmuş düşlerin yapraklarını çevirirkenİki omzunda iki melek yazmakta her şeyiGünleri bir kirmen gibi eğirirkenher insan bir kitap gibi yazılmış eğer okursanDüşlerin ormanında hüznün yapraklarıZaman doru atların sırtında öylece koşarkenGözyaşı değirmenin dönüyor çarkları

Kağıt Olmuş bir ağacın anılarını yazıyorum Tahtadan bir kalemle kendi bedenime Aklımda ırmakları köpürten mayıs sabahları Üzerime konan kuşların sesleri gelmekte uzaktan İnsan yazılanla yazan arasında bir yerde Kül olmuş düşlerin yapraklarını çevirirken İki omzunda iki melek yazmakta her şeyi Günleri bir kirmen gibi eğirirken her insan bir kitap gibi yazılmış eğer okursan Düşlerin ormanında hüznün yaprakları Zaman doru atların sırtında öylece koşarken Gözyaşı değirmenin dönüyor çarkları