Sultan II Abdülhamid Han — Ali Özdemir

Osmanlı İmparatorluğu nun 34 padişahı ve 113 İslam halifesi olan II Abdülhamid 1842 1918 devletin çöküş sürecinde mutlak hâkimiyet sağlayan bir hükümdardır Saltanatı 1876 dan 1909 a kadar süren 33 yıllık bir dönemi kapsar Bu dönem Hamidiye Dönemi olarak da bilinmekte olup imparatorluğun dağılma sürecine kısa ömürlü Birinci Meşrutiyet in ilanına Balkanlar daki isyanlara 1877 1878 Osmanlı Rus Savaşı nın kaybedilmesine parlamentonun kapatılmasına ve İstibdat Dönemi olarak adlandırılan baskı ve sansür dönemine tanıklık etmiştir II Abdülhamid in mutlakiyetçi yönetimi genellikle bir gücün zirvesiyle ilişkilendirilirken onun döneminde bu durumun imparatorluğun çöküş sürecinde yaşanması dikkat çekicidir Bu durum padişahın mutlak hâkimiyetinin bir güç gösterisi olmaktan çok imparatorluğun iç ve dış baskılar altında hızla dağılmasını engellemek için başvurulan son çare olduğunu düşündürmektedir