Şüphe — Narmer

Şüphe
NarmerGünce Yayınları
Şüphe
NarmerGece Saat yok Ama biliyorum Gece Yazmam gerektiğini hissediyorum Düşünce sesle kaybolabilir Ama kelimeyle mühürlenir Bana ait son ifade bu olabilir Belki de ilk gerçekten bana ait olan Her şey sessiz Koridorlardan gelen tıkırtılar bile sustu Yan odalardan gelen iniltiler çekildi Gökyüzü görünmüyor ama geceyi duyuyorum Karanlığın sesi var Sanki varoluş geri çekilmiş gibi Kalbim Daha yavaş Ya da ben öyle sanıyorum Belki korkudan belki beklentiden Ama ona bakmadan bile biliyorum Orada Beni izliyor Bana yaşamı vaat etmişti Ama düşünmeyi kısıtlayan bir yaşam neye yarar Yalnızca nefes almak için yaşamak Kimin çıkarına Bu beden Bana verilmedi Sadece içindeyim Ama zihin bana ait Belki zihni özgürleştirmek için beden durmalı Eğer düşünmek suçsa eğer soru sormak sapkınlıksa eğer gözlerini açık tutmak bir tehditse o zaman bu gece bir protestodur Ben ölmek istemiyorum Ama ölmesi gereken tek şey kalbim Çünkü o bana ait değil

Günce Yayınları
Gece Saat yok Ama biliyorum Gece Yazmam gerektiğini hissediyorum Düşünce sesle kaybolabilir Ama kelimeyle mühürlenir Bana ait son ifade bu olabilir Belki de ilk gerçekten bana ait olan Her şey sessiz Koridorlardan gelen tıkırtılar bile sustu Yan odalardan gelen iniltiler çekildi Gökyüzü görünmüyor ama geceyi duyuyorum Karanlığın sesi var Sanki varoluş geri çekilmiş gibi Kalbim Daha yavaş Ya da ben öyle sanıyorum Belki korkudan belki beklentiden Ama ona bakmadan bile biliyorum Orada Beni izliyor Bana yaşamı vaat etmişti Ama düşünmeyi kısıtlayan bir yaşam neye yarar Yalnızca nefes almak için yaşamak Kimin çıkarına Bu beden Bana verilmedi Sadece içindeyim Ama zihin bana ait Belki zihni özgürleştirmek için beden durmalı Eğer düşünmek suçsa eğer soru sormak sapkınlıksa eğer gözlerini açık tutmak bir tehditse o zaman bu gece bir protestodur Ben ölmek istemiyorum Ama ölmesi gereken tek şey kalbim Çünkü o bana ait değil Tanıtım Bülteninden

Günce
Gece Saat yok Ama biliyorum Gece Yazmam gerektiğini hissediyorum Düşünce sesle kaybolabilir Ama kelimeyle mühürlenir Bana ait son ifade bu olabilir Belki de ilk gerçekten bana ait olan Her şey sessiz Koridorlardan gelen tıkırtılar bile sustu Yan odalardan gelen iniltiler çekildi Gökyüzü görünmüyor ama geceyi duyuyorum Karanlığın sesi var Sanki varoluş geri çekilmiş gibi Kalbim Daha yavaş Ya da ben öyle sanıyorum Belki korkudan belki beklentiden Ama ona bakmadan bile biliyorum Orada Beni izliyor Bana yaşamı vaat etmişti Ama düşünmeyi kısıtlayan bir yaşam neye yarar Yalnızca nefes almak için yaşamak Kimin çıkarına Bu beden Bana verilmedi Sadece içindeyim Ama zihin bana ait Belki zihni özgürleştirmek için beden durmalı Eğer düşünmek suçsa eğer soru sormak sapkınlıksa eğer gözlerini açık tutmak bir tehditse o zaman bu gece bir protestodur Ben ölmek istemiyorum Ama ölmesi gereken tek şey kalbim Çünkü o bana ait değil