Süre — Kandemir Kemal

I nsan insanüstü bir göreve seçildigˆinde bundan kendine pay çıkarmaya hazırdır Bu dünyaya tesadüfen gelmis olmayı kabullenmek ne denli zorsa üstün bir gücün yeryüzündeki temsilcisi olmayı kabul etmek o denli kolaydır Hiçbirimiz hayatı gelis igüzel tüketmekle ferahlık bulmayız Hepimiz bir anlam pes inde tükenmeyi ve böylece sonsuz varolus deryasına davet edilmeyi arzu ederiz Elde bir anlam imkanı varsa sıkıca sarılır yoksa o imkanı kendi elimizle yaratırız Eninde sonunda özel ayrıcalıklı seçilmis kis i olmanın bir yolunu buluruz Fakat seçilmis kis i olmanın büyük bir meselesi vardır Bir seçen gerektirir I nsan benligˆine seçilmis olmanın tüm huzurunu doldurabilmek için seçeni kendisinin yarattıgˆını unutmak zorundadır Kahreden odur ki bu unutus hayatın bos u bos una yas anmasından bas ka hiçbir nesne dogˆurmamıs tır Kendi seçenini güç bela unutanlara neyi unuttukları digˆer seçilmis ler tarafından daima kanla katliamla hatırlatılmıs tır Oysa insanın etik ödevi oldugˆu s eyi tanıdıktan sonra olabilecegˆi s ey olmaya çalıs maktır Seçilmis kis i oldugˆuna inanan etik ödevini yerine getiremez çünkü etik ödev kendinden degˆil digˆerinden taraf olmayı gerektirir Seçilmis olma arzusunu yenip seçen olma sorumlulugˆunu üstlenmeden bu tarafın ne taraf oldugˆu anlas ılamaz Kerem Kandemir bize bir süre veriyor seçen seçilen olma üzerine yeniden düs ünmemiz için Bu süre aynı zamanda görüs açımızı kaydırarak çıkmaz diye belledigˆimiz sokakları birbirine bagˆlayan kapıları da is aret ediyor Bu sokaklarda dolas ıp hangi kapının nereye çıktıgˆını bulmayı ise okuyucuya bırakıyor I ster bu bilim kurgu romanın tadını çıkarmak ister etik ödevini temize çekmek için Dr Ekrem Düzen