Sürgün — Antonio Negri

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz Sayfa Sayısı 96 Baskı Yılı 2013 Dili Türkçe Yayınevi Monokl

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz

Antonio Negri tarafından kaleme alınan Sürgün MonoKL eseri olarak okurlarla buluşuyor Sürgün Antonio Negri Kitap Özeti İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François dAssise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz Yayınevi MonoKL Yazar Antonio Negri Sayfa 88 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 14 00x21 00 cm Basım Yılı Nisan 2013 Barkod 9786055159030 Kategori Diğer Felsefe Kitapları Düşünce Felsefi Akımlar

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz Antonio Negri

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz Antonio Negri

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlık esas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

İşte bugün de hapishaneye girmiş bulunmaktayım Bana bize ait bir geleceği düşünerek özgür olmaya çalıştığım bu hapishanede Hepimizin özgürlüğünü düşünerek Elbette bu ortak özgürlük çerçevesinde hapishanenin yıkılması gerekecek Yeniden yoldaşlarıyla buluşma gücünü kendinde bulmak için dönenlerin ve bir dönüşüm projesi çerçevesinde toplumu bir araya getirme amacıyla belli bir süreklilik içerisinde kafa yoranların bir daha asla arzularıyla aralarına bu korkunç hapishane cehennemi dikilmesin diye Yaşam onu inşa etmediğimiz sürece yaşamın seyri özgürce kavranmadıkça bir hapishanedir Hapishanede de pekala hapishanenin dışında olduğumuz kadar özgür olabiliriz Yaşam en azından işçilerin yaşamı özgürlük anlamına gelmediği gibi hapishane de özgürlükten yoksun olmak anlamına gelmiyor Postmodern çağda maddi ve maddi olmayan emeğin artık karşıtlık içerisinde olmadığı ölçüde peygamber yani entelektüel figürünün aşıldığına inanıyorum çünkü bu figür üzerine düşeni tamamen yerine getirmiştir işte böylesi bir anda militanlıkesas rolü üstlenmektedir Yüzyılın başında doğuya doğru trene atlayıp geçtikleri her garda bir hücre bir mücadele hücresi kurmak üzere duraklayan Amerikalı sendikacılar gibi insanlara ihtiyacımız var Bu yolculuğun her bir aşamasında bu sendikacılar kendi mücadelelerini arzularını kendi ütopyalarını anlatmayı başardılar Ancak bir yandan da aziz François d Assise gibi yani gerçek anlamda yoksul olmamız gerekiyor yoksul olmamız gerekiyor çünkü ancak yalnızlığın bu aşamasında bugünün sömürü paradigmasını kavrayabilir bunun özüne erebiliriz