Suyun Kırmızı Gölgesi — Deniz Mahabad

Deniz Mahabad ın ağız sütü ilk öykü kitabı Yaşadığı coğrafyanın izdüşümünde bireyin derinliklerindeki öykü yolculuğunda ısrarlı olacağını sözcükleri ve tümceleri içtenlikle fısıldıyor Boşuna mı yürüdük bunca yolu Sevdasıyla yürümenin ne demek olduğunu bilmiyor mu kimse Ne büyük bir hastalık yaşama çabası Hayat mücadelesini mi kaybetti Ölümün her defasında kendini yenilediği mekândır o gövde Yeryüzü geçmiyor İçine yerleşiyor teninin Ancak gerçek olanın yalnızlığını sırtlanır insan Kıştır Köydür Kerpiçtir Taştır Kenttir Diyor Deniz Mahabad

Deniz Mahabad ın ağız sütü ilk öykü kitabı Yaşadığı coğrafyanın izdüşümünde bireyin derinliklerindeki öykü yolculuğunda ısrarlı olacağını sözcükleri ve tümceleri içtenlikle fısıldıyor Boşuna mı yürüdük bunca yolu Sevdasıyla yürümenin ne demek olduğunu bilmiyor mu kimse Ne büyük bir hastalık yaşama çabası Hayat mücadelesini mi kaybetti Ölümün her defasında kendini yenilediği mekândır o gövde Yeryüzü geçmiyor İçine yerleşiyor teninin Ancak gerçek olanın yalnızlığını sırtlanır insan Kıştır Köydür Kerpiçtir Taştır Kenttir Diyor Deniz Mahabad

Deniz Mahabad ın ağız sütü ilk öykü kitabı Yaşadığı coğrafyanın izdüşümünde bireyin derinliklerindeki öykü yolculuğunda ısrarlı olacağını sözcükleri ve tümceleri içtenlikle fısıldıyor Boşuna mı yürüdük bunca yolu Sevdasıyla yürümenin ne demek olduğunu bilmiyor mu kimse Ne büyük bir hastalık yaşama çabası Hayat mücadelesini mi kaybetti Ölümün her defasında kendini yenilediği mekândır o gövde Yeryüzü geçmiyor İçine yerleşiyor teninin Ancak gerçek olanın yalnızlığını sırtlanır insan Kıştır Köydür Kerpiçtir Taştır Kenttir Diyor Deniz Mahabad

Deniz Mahabad ın ağız sütü ilk öykü kitabı Yaşadığı coğrafyanın izdüşümünde bireyin derinliklerindeki öykü yolculuğunda ısrarlı olacağını sözcükleri ve tümceleri içtenlikle fısıldıyor Boşuna mı yürüdük bunca yolu Sevdasıyla yürümenin ne demek olduğunu bilmiyor mu kimse Ne büyük bir hastalık yaşama çabası Hayat mücadelesini mi kaybetti Ölümün her defasında kendini yenilediği mekândır o gövde Yeryüzü geçmiyor İçine yerleşiyor teninin Ancak gerçek olanın yalnızlığını sırtlanır insan Kıştır Köydür Kerpiçtir Taştır Kenttir Diyor Deniz Mahabad