Tan Yeri I Zifir — Merve Özcan

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum Tanıtım Bülteninden

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikâyesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Fecir Tan Yeri 2 Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum Yazar Merve Özcan Sayfa Sayısı 414 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Haziran 2019 Kağıt Cinsi 1 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikâyesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim Tanıtım bülteninden

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

an Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

an Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Tanyeri Zifir Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim Yazar Merve Özcan Sayfa Sayısı 464 Çeviri Ebat 13X21 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Mart 2019 Kağıt Cinsi 1 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

an Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikâyesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikayesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim

Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okurun dünyasına giren Merve Özcan Tan Yeri serisinin ikinci kitabı Fecir ile tekrar okurlarıyla Merve Özcan ın çizdiği poster ise hediyesi Ateşoyuk halkı alevlerin gölgesinde artık savaşın çığlıklarını dinliyor Kızıl gök ve kara kışın ortasında kalan tüm sırlar çorap söküğü gibi birer birer çözülmeye başlıyor Sınanan bir aşk kaybedilen güven ve kapıda bekleyen kayıpların hikâyesi bir kez daha yazılıyor Bir orman yandı Adamla haykırdı kadınla sustu dalları arasında şafağın doğumunu sancıladı Kadın adamı vurmuş ama kendi kanını akıtmıştı Adam kadının zihnindeki çatlaklara sızmak için her anı kolladı Bastığı toprak alevlerle yarılırken ikisi de iki uçtan birbirine baktı çünkü başlayan savaşın ilk narası ikisi arasında atışmıştı Ne adam kadını bıraktı ne de alevler bir an olsun durup soluklandı Buradayım Arsıl Alaz ya da Ya da değilim çünkü artık kendime bile güvenim yok Zihnimin bana ihaneti öyle sıradanlaştı ki hatıralarımı sıkı sıkı tuttuğum anlarda bile avuçlarımın bomboş kaldığını görebiliyorum

Tan Yeri Zifir Haramdan Sakın serisiyle yüz binlerce okura ulaşan Merve Özcan ın kaleminden uzun zamandır beklenen yepyeni bir soluk Birbirine düşman iki halk ve zamandan dünyadan soyutlanmış kısıtlanmış dışlanmış bir bölge Ateşoyuk Ve bu toprakların şahit olduğu savaş efsane kan aşk ve kaybın hikâyesi Bir orman vardı Adamı gizler kadını saklar dalları arasına gecenin zifirini sarardı Kadın adamı bir okla vurur ama yine kendini yaralardı Zihnindeki eksikleri adamın izleriyle yamar sonra da yine adamın gölgelerini kovalardı Bastığı topraklar zulümle sarılmışken ikisi de savaş için silahlarını kuşanmıştı fakat onları bekleyen ilk savaş zihinlerinde çoktan başlamıştı Önümde boylu boyunca uzanan bir uçurum ben o uçuruma yürüyorum Adımlar benim kaybı gören gözler benim beden benim bedenim Ama yürüyen ben değilim