Tanrıya Mektuplar — Suat Mehrekule

Tanrıya Mektuplar
Suat Mehrekule40 Kitap
Tanrıya Mektuplar
Suat Mehrekulemerhaba tanrımçırpındıkça batan bıraktıkça yüzeye vuran bir şey gibiyimyaşamak eylemini düşünmekdüşündüğümü yazıya geçirmek garip hissettiriyorşimdi aklımda yığınla labirent açıldıyığınla labirent kapandıbu mektupta da yaşamı yazmaya devam edeceğim yaşamak mezopotamya nın toprağını cırmalayıpo sarp ve dik koca kayaları tutup öyle bir kenara atanamida nın doğum sancıları mı artık olmaz denenin olacağını bilmenin büyük inancı mı her şey aslına rücu eder yasasına dayanarak yaşamak tekrarladıkça ağzımda eriyen şeker misaligiderek kaybolan şey yaşamakher şey olup bittikten sonra öyle sandığının parçalarıüst üste koyunca öyle olmadığını anlamak mı birden bir sabah uyanınca birden her şeyin değişeceğini düşünmek mi çocuğun uzun uzun bakıp uzanıp vitrindenalamadığı oyuncak değildir herhalde yaşamak zira böyle yaşamak olmaz

40 Kitap
merhaba tanrım çırpındıkça batan bıraktıkça yüzeye vuran bir şey gibiyim yaşamak eylemini düşünmek düşündüğümü yazıya geçirmek garip hissettiriyor şimdi aklımda yığınla labirent açıldı yığınla labirent kapandı bu mektupta da yaşamı yazmaya devam edeceğim yaşamak mezopotamya nın toprağını cırmalayıp o sarp ve dik koca kayaları tutup öyle bir kenara atan amida nın doğum sancıları mı artık olmaz denenin olacağını bilmenin büyük inancı mı her şey aslına rücu eder yasasına dayanarak yaşamak tekrarladıkça ağzımda eriyen şeker misali giderek kaybolan şey yaşamak her şey olup bittikten sonra öyle sandığının parçaları üst üste koyunca öyle olmadığını anlamak mı birden bir sabah uyanınca birden her şeyin değişeceğini düşünmek mi çocuğun uzun uzun bakıp uzanıp vitrinden alamadığı oyuncak değildir herhalde yaşamak zira böyle yaşamak olmaz

40 Kitap
merhaba tanrım çırpındıkça batan bıraktıkça yüzeye vuran bir şey gibiyim yaşamak eylemini düşünmek düşündüğümü yazıya geçirmek garip hissettiriyor şimdi aklımda yığınla labirent açıldı yığınla labirent kapandı bu mektupta da yaşamı yazmaya devam edeceğim yaşamak mezopotamya nın toprağını cırmalayıp o sarp ve dik koca kayaları tutup öyle bir kenara atan amida nın doğum sancıları mı artık olmaz denenin olacağını bilmenin büyük inancı mı her şey aslına rücu eder yasasına dayanarak yaşamak tekrarladıkça ağzımda eriyen şeker misali giderek kaybolan şey yaşamak her şey olup bittikten sonra öyle sandığının parçaları üst üste koyunca öyle olmadığını anlamak mı birden bir sabah uyanınca birden her şeyin değişeceğini düşünmek mi çocuğun uzun uzun bakıp uzanıp vitrinden alamadığı oyuncak değildir herhalde yaşamak zira böyle yaşamak olmaz