Taş Ev — Mahinur Başol

Taş Ev
Mahinur BaşolOtağ Yayınları
Taş Ev
Mahinur BaşolUyanmak istemediğimiz rüyalardan uyanamadığımız kabuslara Odadan çıkıp merdivenden inerken gözümde eskiler canlandı Ben bu evde büyümüştüm Annemle beraber hayatımızı burada babamla ve o zamanki abimle birleştirmiştik Kerem in hızlı hızlı koşuşu arkasından benim gidişim ve basamaklara takılıp düşmem Abi diye ağlamamla Kerem in de gözlerinin doluşu koca kollarıyla beni yerden kaldırıp koltuğa oturtuşu Şöyle bir düşünüyorum da düşmeme değil de ona abi dememe gözleri dolmuştu o zamanlar Çünkü benim bir yerimi yaralamamdan daha büyük bir yaraya sahip oluyordu Yaralıyordum onu Yaralamıştım Belki de hala aynı şekil devam ediyordum onu yaralamaya Tanıtım Bülteninden

Otağ Yayınları
Uyanmak istemediğimiz rüyalardan uyanamadığımız kabuslara Odadan çıkıp merdivenden inerken gözümde eskiler canlandı Ben bu evde büyümüştüm Annemle beraber hayatımızı burada babamla ve o zamanki abimle birleştirmiştik Kerem in hızlı hızlı koşuşu arkasından benim gidişim ve basamaklara takılıp düşmem Abi diye ağlamamla Kerem in de gözlerinin doluşu koca kollarıyla beni yerden kaldırıp koltuğa oturtuşu Şöyle bir düşünüyorum da düşmeme değil de ona abi dememe gözleri dolmuştu o zamanlar Çünkü benim bir yerimi yaralamamdan daha büyük bir yaraya sahip oluyordu Yaralıyordum onu Yaralamıştım Belki de hala aynı şekil devam ediyordum onu yaralamaya

OTAĞ YAYINLARI
Uyanmak istemediğimiz rüyalardan uyanamadığımız kabuslara Odadan çıkıp merdivenden inerken gözümde eskiler canlandı Ben bu evde büyümüştüm Annemle beraber hayatımızı burada babamla ve o zamanki abimle birleştirmiştik Kerem in hızlı hızlı koşuşu arkasından benim gidişim ve basamaklara takılıp düşmem Abi diye ağlamamla Kerem in de gözlerinin doluşu koca kollarıyla beni yerden kaldırıp koltuğa oturtuşu Şöyle bir düşünüyorum da düşmeme değil de ona abi dememe gözleri dolmuştu o zamanlar Çünkü benim bir yerimi yaralamamdan daha büyük bir yaraya sahip oluyordu Yaralıyordum onu Yaralamıştım Belki de hala aynı şekil devam ediyordum onu yaralamaya

Otağ Yayınları
Uyanmak istemediğimiz rüyalardan uyanamadığımız kabuslara Odadan çıkıp merdivenden inerken gözümde eskiler canlandı Ben bu evde büyümüştüm Annemle beraber hayatımızı burada babamla ve o zamanki abimle birleştirmiştik Kerem in hızlı hızlı koşuşu arkasından benim gidişim ve basamaklara takılıp düşmem Abi diye ağlamamla Kerem in de gözlerinin doluşu koca kollarıyla beni yerden kaldırıp koltuğa oturtuşu Şöyle bir düşünüyorum da düşmeme değil de ona abi dememe gözleri dolmuştu o zamanlar Çünkü benim bir yerimi yaralamamdan daha büyük bir yaraya sahip oluyordu Yaralıyordum onu Yaralamıştım Belki de hala aynı şekil devam ediyordum onu yaralamaya