Tefsir Haşiye Geleneğinde Haşiyetü ş Şihab — Adem Görmüş

Tefsir Hâşiye Geleneğinde Hâşiyetü ş Şihâb Usûl ve Muhteva Odaklı Bir İnceleme On yedinci yüzyılda yaşamış Mısırlı Hanefî âlim Şihâbüddîn el Hafâcî ö 1069 1659 İnâyetü l Kâdî ve Kifâyetü r Râdî adlı Beyzâvî Hâşiyesi tefsir hâşiye geleneği içerisinde önemli bir yere sahiptir Arap dilinde ortaya koyduğu eserlerle kendi asrının önde gelen dilbilimcisi olmasının yanında Beyzâvî Tefsiri ne yazdığı hâşiyesiyle şöhretini Osmanlı payitahtında artırmıştır Bunun üzerine birçok yerde kendisine kaza yetkisi verilmiştir Bu eser kendisinden önceki hâşiyelerde ele alınan meseleleri daha derinlikli ve sistematik biçimde işlemekle birlikte özgün katkı ve eleştirilere yer vererek öne çıkmıştır Üslubu muhtevası ve usulüyle sonraki tefsir ve hâşiyelere de etki etmiştir Bu çalışma Hafâcî nin hâşiyecilik anlayışını ve onun tefsir hâşiye geleneği içindeki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır Çalışma bir giriş ve dört ana bölümden oluşmaktadır Giriş bölümünde konunun amacı önemi ve kullanılan kaynaklar tanıtılmıştır Birinci bölüm İslam telif geleneğinde tefsir hâşiyeciliğini tanım tarihî gelişim ve temel özellikler açısından ele almaktadır İkinci bölümde Hafâcî nin hayatı ilmî kişiliği eserleri ve yaşadığı dönemin ilmî ve sosyo politik bağlamı incelenmiştir Üçüncü bölüm ele alınan hâşiyeyi üslup yöntem ve kaynak kullanımı açısından analiz etmektedir Dördüncü ve son bölümde ise eser ulûmu l Kur ân ve tefsir ilmi bağlamında değerlendirilerek içerik yönüyle tahlil edilmiştir İçerik tahlil edilirken meşhur Beyzâvî hâşiyleriyle mukayeselere de yer verilmiştir Ayrıca eserin sonraki literatüre etkisi Konevî Hâşiyesi ve kendisinden sonra yazılan Âlûsî Kâsımî ve Elmalılı gibi müstakil tefsirlerde ona yapılan atıflar üzerinden gösterilmiştir Anahtar Kelimeler Tefsir Beyzâvî Hâşiye Şihâbüddin el Hafâcî İnâyetü l Kâdî ve Kifâyetü r Râdî

Tefsir Hâşiye Geleneğinde Hâşiyetü ş Şihâb Usûl ve Muhteva Odaklı Bir İnceleme On yedinci yüzyılda yaşamış Mısırlı Hanefî âlim Şihâbüddîn el Hafâcî ö 1069 1659 İnâyetü l Kâdî ve Kifâyetü r Râdî adlı Beyzâvî Hâşiyesi tefsir hâşiye geleneği içerisinde önemli bir yere sahiptir Arap dilinde ortaya koyduğu eserlerle kendi asrının önde gelen dilbilimcisi olmasının yanında Beyzâvî Tefsiri ne yazdığı hâşiyesiyle şöhretini Osmanlı payitahtında artırmıştır Bunun üzerine birçok yerde kendisine kaza yetkisi verilmiştir Bu eser kendisinden önceki hâşiyelerde ele alınan meseleleri daha derinlikli ve sistematik biçimde işlemekle birlikte özgün katkı ve eleştirilere yer vererek öne çıkmıştır Üslubu muhtevası ve usulüyle sonraki tefsir ve hâşiyelere de etki etmiştir Bu çalışma Hafâcî nin hâşiyecilik anlayışını ve onun tefsir hâşiye geleneği içindeki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır Çalışma bir giriş ve dört ana bölümden oluşmaktadır Giriş bölümünde konunun amacı önemi ve kullanılan kaynaklar tanıtılmıştır Birinci bölüm İslam telif geleneğinde tefsir hâşiyeciliğini tanım tarihî gelişim ve temel özellikler açısından ele almaktadır İkinci bölümde Hafâcî nin hayatı ilmî kişiliği eserleri ve yaşadığı dönemin ilmî ve sosyo politik bağlamı incelenmiştir Üçüncü bölüm ele alınan hâşiyeyi üslup yöntem ve kaynak kullanımı açısından analiz etmektedir Dördüncü ve son bölümde ise eser ulûmu l Kur ân ve tefsir ilmi bağlamında değerlendirilerek içerik yönüyle tahlil edilmiştir İçerik tahlil edilirken meşhur Beyzâvî hâşiyleriyle mukayeselere de yer verilmiştir Ayrıca eserin sonraki literatüre etkisi Konevî Hâşiyesi ve kendisinden sonra yazılan Âlûsî Kâsımî ve Elmalılı gibi müstakil tefsirlerde ona yapılan atıflar üzerinden gösterilmiştir Tanıtım Bülteninden

Adem Görmüş tarafından kaleme alınan Tefsir Haşiye Geleneğinde Haşiyetü ş Şihab Fecr Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Tefsir Haşiye Geleneğinde Haşiyetü ş Şihab Adem Görmüş Kitap Özeti Tefsir Hâşiye Geleneğinde Hâşiyetü ş Şihâb Usûl ve Muhteva Odaklı Bir İnceleme On yedinci yüzyılda yaşamış Mısırlı Hanefî âlim Şihâbüddîn el Hafâcî ö 1069 1659 İnâyetü l Kâdî ve Kifâyetü r Râdî adlı Beyzâvî Hâşiyesi tefsir hâşiye geleneği içerisinde önemli bir yere sahiptir Arap dilinde ortaya koyduğu eserlerle kendi asrının önde gelen dilbilimcisi olmasının yanında Beyzâvî Tefsiri ne yazdığı hâşiyesiyle şöhretini Osmanlı payitahtında artırmıştır Bunun üzerine birçok yerde kendisine kaza yetkisi verilmiştir Bu eser kendisinden önceki hâşiyelerde ele alınan meseleleri daha derinlikli ve sistematik biçimde işlemekle birlikte özgün katkı ve eleştirilere yer vererek öne çıkmıştır Üslubu muhtevası ve usulüyle sonraki tefsir ve hâşiyelere de etki etmiştir Bu çalışma Hafâcî nin hâşiyecilik anlayışını ve onun tefsir hâşiye geleneği içindeki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır Çalışma bir giriş ve dört ana bölümden oluşmaktadır Giriş bölümünde konunun amacı önemi ve kullanılan kaynaklar tanıtılmıştır Birinci bölüm İslam telif geleneğinde tefsir hâşiyeciliğini tanım tarihî gelişim ve temel özellikler açısından ele almaktadır İkinci bölümde Hafâcî nin hayatı ilmî kişiliği eserleri ve yaşadığı dönemin ilmî ve sosyo politik bağlamı incelenmiştir Üçüncü bölüm ele alınan hâşiyeyi üslup yöntem ve kaynak kullanımı açısından analiz etmektedir Dördüncü ve son bölümde ise eser ulûmu l Kur ân ve tefsir ilmi bağlamında değerlendirilerek içerik yönüyle tahlil edilmiştir İçerik tahlil edilirken meşhur Beyzâvî hâşiyleriyle mukayeselere de yer verilmiştir Ayrıca eserin sonraki literatüre etkisi Konevî Hâşiyesi ve kendisinden sonra yazılan Âlûsî Kâsımî ve Elmalılı gibi müstakil tefsirlerde ona yapılan atıflar üzerinden gösterilmiştir Yayınevi Fecr Yayınları Yazar Adem Görmüş Sayfa 246 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 00x21 00 cm Basım Yılı Haziran 2025 Barkod 9786255576415 Kategori Kuran ve Kuran Üzerine Meal Tefsir Hadis

Tefsir Hâşiye Geleneğinde Hâşiyetü ş Şihâb Usûl ve Muhteva Odaklı Bir İnceleme On yedinci yüzyılda yaşamış Mısırlı Hanefî âlim Şihâbüddîn el Hafâcî ö 1069 1659 İnâyetü l Kâdî ve Kifâyetü r Râdî adlı Beyzâvî Hâşiyesi tefsir hâşiye geleneği içerisinde önemli bir yere sahiptir Arap dilinde ortaya koyduğu eserlerle kendi asrının önde gelen dilbilimcisi olmasının yanında Beyzâvî Tefsiri ne yazdığı hâşiyesiyle şöhretini Osmanlı payitahtında artırmıştır Bunun üzerine birçok yerde kendisine kaza yetkisi verilmiştir Bu eser kendisinden önceki hâşiyelerde ele alınan meseleleri daha derinlikli ve sistematik biçimde işlemekle birlikte özgün katkı ve eleştirilere yer vererek öne çıkmıştır Üslubu muhtevası ve usulüyle sonraki tefsir ve hâşiyelere de etki etmiştir Bu çalışma Hafâcî nin hâşiyecilik anlayışını ve onun tefsir hâşiye geleneği içindeki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır Çalışma bir giriş ve dört ana bölümden oluşmaktadır Giriş bölümünde konunun amacı önemi ve kullanılan kaynaklar tanıtılmıştır Birinci bölüm İslam telif geleneğinde tefsir hâşiyeciliğini tanım tarihî gelişim ve temel özellikler açısından ele almaktadır İkinci bölümde Hafâcî nin hayatı ilmî kişiliği eserleri ve yaşadığı dönemin ilmî ve sosyo politik bağlamı incelenmiştir Üçüncü bölüm ele alınan hâşiyeyi üslup yöntem ve kaynak kullanımı açısından analiz etmektedir Dördüncü ve son bölümde ise eser ulûmu l Kur ân ve tefsir ilmi bağlamında değerlendirilerek içerik yönüyle tahlil edilmiştir İçerik tahlil edilirken meşhur Beyzâvî hâşiyleriyle mukayeselere de yer verilmiştir Ayrıca eserin sonraki literatüre etkisi Konevî Hâşiyesi ve kendisinden sonra yazılan Âlûsî Kâsımî ve Elmalılı gibi müstakil tefsirlerde ona yapılan atıflar üzerinden gösterilmiştir

Tefsir Hâşiye Geleneğinde Hâşiyetü ş Şihâb Usûl ve Muhteva Odaklı Bir İnceleme On yedinci yüzyılda yaşamış Mısırlı Hanefî âlim Şihâbüddîn el Hafâcî ö 1069 1659 İnâyetü l Kâdî ve Kifâyetü r Râdî adlı Beyzâvî Hâşiyesi tefsir hâşiye geleneği içerisinde önemli bir yere sahiptir Arap dilinde ortaya koyduğu eserlerle kendi asrının önde gelen dilbilimcisi olmasının yanında Beyzâvî Tefsiri ne yazdığı hâşiyesiyle şöhretini Osmanlı payitahtında artırmıştır Bunun üzerine birçok yerde kendisine kaza yetkisi verilmiştir Bu eser kendisinden önceki hâşiyelerde ele alınan meseleleri daha derinlikli ve sistematik biçimde işlemekle birlikte özgün katkı ve eleştirilere yer vererek öne çıkmıştır Üslubu muhtevası ve usulüyle sonraki tefsir ve hâşiyelere de etki etmiştir Bu çalışma Hafâcî nin hâşiyecilik anlayışını ve onun tefsir hâşiye geleneği içindeki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır Çalışma bir giriş ve dört ana bölümden oluşmaktadır Giriş bölümünde konunun amacı önemi ve kullanılan kaynaklar tanıtılmıştır Birinci bölüm İslam telif geleneğinde tefsir hâşiyeciliğini tanım tarihî gelişim ve temel özellikler açısından ele almaktadır İkinci bölümde Hafâcî nin hayatı ilmî kişiliği eserleri ve yaşadığı dönemin ilmî ve sosyo politik bağlamı incelenmiştir Üçüncü bölüm ele alınan hâşiyeyi üslup yöntem ve kaynak kullanımı açısından analiz etmektedir Dördüncü ve son bölümde ise eser ulûmu l Kur ân ve tefsir ilmi bağlamında değerlendirilerek içerik yönüyle tahlil edilmiştir İçerik tahlil edilirken meşhur Beyzâvî hâşiyleriyle mukayeselere de yer verilmiştir Ayrıca eserin sonraki literatüre etkisi Konevî Hâşiyesi ve kendisinden sonra yazılan Âlûsî Kâsımî ve Elmalılı gibi müstakil tefsirlerde ona yapılan atıflar üzerinden gösterilmiştir Tanıtım Bülteninden

On yedinci yüzyılda yaşamış Mısırlı Hanefî âlim Şihâbüddîn el Hafâcî ö 1069 1659 İnâyetü l Kâdî ve Kifâyetü r Râdî adlı Beyzâvî Hâşiyesi tefsir hâşiye geleneği içerisinde önemli bir yere sahiptir Arap dilinde ortaya koyduğu eserlerle kendi asrının önde gelen dilbilimcisi olmasının yanında Beyzâvî Tefsiri ne yazdığı hâşiyesiyle şöhretini Osmanlı payitahtında artırmıştır Bunun üzerine birçok yerde kendisine kaza yetkisi verilmiştir Bu eser kendisinden önceki hâşiyelerde ele alınan meseleleri daha derinlikli ve sistematik biçimde işlemekle birlikte özgün katkı ve eleştirilere yer vererek öne çıkmıştır Üslubu muhtevası ve usulüyle sonraki tefsir ve hâşiyelere de etki etmiştir Bu çalışma Hafâcî nin hâşiyecilik anlayışını ve onun tefsir hâşiye geleneği içindeki yerini ortaya koymayı amaçlamaktadır Çalışma bir giriş ve dört ana bölümden oluşmaktadır Giriş bölümünde konunun amacı önemi ve kullanılan kaynaklar tanıtılmıştır Birinci bölüm İslam telif geleneğinde tefsir hâşiyeciliğini tanım tarihî gelişim ve temel özellikler açısından ele almaktadır İkinci bölümde Hafâcî nin hayatı ilmî kişiliği eserleri ve yaşadığı dönemin ilmî ve sosyo politik bağlamı incelenmiştir Üçüncü bölüm ele alınan hâşiyeyi üslup yöntem ve kaynak kullanımı açısından analiz etmektedir Dördüncü ve son bölümde ise eser ulûmu l Kur ân ve tefsir ilmi bağlamında değerlendirilerek içerik yönüyle tahlil edilmiştir İçerik tahlil edilirken meşhur Beyzâvî hâşiyleriyle mukayeselere de yer verilmiştir Ayrıca eserin sonraki literatüre etkisi Konevî Hâşiyesi ve kendisinden sonra yazılan Âlûsî Kâsımî ve Elmalılı gibi müstakil tefsirlerde ona yapılan atıflar üzerinden gösterilmiştir