Tek Sığınak — Hamit Yıldız

Şuan bulunduğum bu ıssız yerde uzaktan gelen ayak seslerini duydum Patikayı kullanan biri olmalıydı Sanki nereye geldiğini bilen birinin adımlarıydı Ses yaklaştı yaklaştı Ve ağaçların arasından bir adam belirdi Doğrudan bana doğru geliyordu Yanıma birkaç adım kala durdu Gözlerini bana dikti O an içim buz kesti Bakışları normal değildi Kaçmayı düşündüm Bir anda dönüp koşmayı bu patikadan uzaklaşmayı Ama ayaklarım yerinden kıpırdamadı Ne yapacağımı bilemedim Zihnim bir anda karardı En kötü ihtimaller peş peşe dizildi Ya bana bir şey yaparsa Ya bu ıssız yerde kimsenin bulamayacağı bir şekilde beni yok ederse Ya burası benim son gördüğüm yer olursa Nefesim daraldı Kalbim hızlandı İçimde büyüyen o korku düşüncelerimi bastırdı Ve o an bütün bu ihtimallerin ortasında şunu düşündüm Evet buradan kaçış yoktu Peki ya sığınabileceğim bir yerde mi yoktu