Tevfik Akdağ — Ebru Özgün

Tevfik Akdağ Türk şiirinin modernleşme sürecindeki önemli duraklarından biri olan İkinci Yeni nin kuytusunda kalan şairlerindendir 1950 lerde gelişen bu şiirsel tavrın içinde şahsiyetini bulan ve her şair gibi kendi özgün yorumuyla İkinci Yeni ye eklemlenen halkalardan biridir Duygu ve akıl şairin hayata bakışında da şiirlerinde ve düz yazılarında da birbirini bütünleyen birbirinden güç alan iki temel kavramdır Bu yüzden İkinci Yeni nin gerçeküstücü akıldışı uygulamalarına mesafeli yaklaşan Akdağ ın düz yazılarında da ısrarla üzerinde durduğu konu aklın önemi ve akılcı pratiklerdir Kendi ifadesiyle etkin ve kalıcı bir edebiyat yapıtı yaratmaya çalışan şair eserlerinde güçlü bir dil in özgün bir anlatım ın ve ustaca yakalanmış evrensel bir öz ün peşindedir İkinci Yeni yi bir kaçış şiiri olarak gören toplumsal ve siyasal sorunlara uzak kalmakla yadırgayan çevrelere bir yanıttır Akdağ ın şiirleri Yazarın deyişiyle onun Cezayir den Santiago ya Roma dan Harput a farklı kültürlere açılan bir şiir evreni toplumsal meselelerin odağında evrenseli yakalama çabası vardır Sadece şiirlerinde değil düz yazılarında da düşünce leri ile düş lerini besleyen bir şair yazar bir düş ün adamı dır Tevfik Akdağ Bu kitap unutulmuş bir şairi ilk kez derinlemesine bir inceleme ile dikkatlere sunuyor Akdağ ın kesintilerle de olsa kırk yılı aşan şiir yolculuğuna bütüncül yaklaşan bu çalışma şairin özelinde bir dönemin de tanıklığını yapıyor