Tezat — Elif Karabaş

uzun zamanlı bir yorgunluk bu ellerimizdeki dağınık odalara yayılmış ve bir evin en kirli düşmanı rutubetten hallice ıslak çirkin bir kokuyla ruhumun duvarlarını sarmakta oysa sözümüzdü bu bizim dağılmamak yapbozlara benzememeye direnmek insandık ya biz birbirimizi görmeliydi ellerimiz şimdi neye bulaştık bu alelade ve biraz çirkin bir iş neresinden tutsam elimde kalıyor