Tonio Kröger Tristan — Thomas Mann

Kalbi korkuyla çarpıyordu önlerinden yürüyüp geçtiği zemin kattaki kapıların birinden babasının çıkıp karşısına dikilmesini bekler gibiydi sanki babası sırtında bürodayken giydiği ceket kulağının arkasına sıkıştırılmış kalemle çıkıp gelecek onu durdurup şimdiye dek süregeldiği uçarı hayattan dolayı bir güzel sigara çekecek ve bunu da kendisi pek yerinde görecekti