Topla Yüreğini Gidelim Buradan — Hirai Zerdüş

Topla Yüreğini Gidelim Buradan Kitap Açıklaması Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü Tanıtım Bülteninden Topla Yüreğini Gidelim Buradan Kitap Açıklaması Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü Tanıtım Bülteninden

Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü

Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü

Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü

Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü

Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü

Şiirler yazdı adam ardından hüzün kokulu şarkılar Yaşadıklarına yaşattıklarını katık edip bir notanın tınısına gizledi Hepsinin apayrı öyküleri vardı kimisi kalın kimisi derin çizikler atmıştı sıvası dökük duvarlarına Zaman kahpe değildi aslında verdiklerini alabilene aşkolsun du O da öyküler demledi damıttı göğüs ininde Sonrasında çokça hüzne bulayıp günbegün döktü satırlara Köşesi yanık mektuplar sayfası kıvrık günlükler gibi Yüreğinde papatyalar açan bir adamdı o Bütün yapraklarında seviyor yazan bir tarla dolusu papatyayı satır aralarına sakladı Olur da bulursanız tek bir yaprağını bile koparmayın n olur Bu asırda bu kadar dağınık uğraş içinde günlük yazmak çocukluktan mı Yalnızlıktan mı Aptallıktan mı İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü