Toplu Öyküler — Osman Akalın

Uzakta bir eşek arısı Yeni çıkmış kovanından Öyle körpe ki Kanatlarını yeni öğrenmiş bacaklarını Yaşam genç eşek arısında kendini sınıyor Dayanılmaz coşkular üflüyor nefesine genç eşek arısı yaşama kanıyor Yaşamla anlaşması var sanki Bu dünya yalnız kendinin sanıyor Belli belirsiz duyduğu bir koku belirliyor yaşamdaki ilk amacını Bir o yana bir bu yana havalanıyor Olmuyor Ancak dairesel uçtuğunda kokunun yönünü belirleyebiliyor Koku uzakta Yaşamla yapılmış tek taraflı bir anlaşma Bu meyvelik sınırdır İlerisinde insanlar yaşar Yarı Tanrıdır onlar Can verir can alırlar Gençlik B Bilirim kısacık ömrüm Yaşamdan istediklerimi aldıktan sonra Kokunun sırrına vardıktan sonra sonbaharı görmesem ne çıkar