Türk Edebiyatında Manzum Fetvalar — Muhittin Eliaçık

İslam dünyasında dinî eserlerin manzum biçimde kaleme alınması bir gelenek olarak yüzyıllarca devam eden ve yüzlerce eserin ortaya konulmasına vesile olan özgün bir uygulama olmuştur Bu şeklin benimsenmesi büyük ölçüde manzum anlatımın cazip ve ezbere yatkın bir yol yazarın şair ve asıl eserin de manzum olması gibi sebeplere dayanmıştır İslâm dünyasında manzum anlatım biçiminin dinî eserlerin hemen her türünde uygulandığı görülmektedir Dinî eser ifadesiyle tefsir tecvid kırâat hadis kelam fıkıh gibi Kur ân ve Sünnet e dayalı ilimlere ait kalem mahsulleri kastedilmektedir Bu konuda erken dönemlerden itibaren Selçuklu Beylikler ve Osmanlı dönemlerinde dinî şer î ve dinî tasavvufî çerçevelerde ayet ve hadis çevirilerinden tefsir fıkıh kelâm ve akâide kırâatten ilmihale siyerden tabakata kısas ı enbiyâ ve menâkıb ı evliyâdan maktel ve kaside i bürde ve bür e çevirilerine kadar yüzlerce manzum eserin yazıldığı ve çok zengin bir dil ve edebiyat hazinesinin ortaya konulduğu görülmektedir