Türk Tarihinde Salgınlar ve Afetler — Musa Şamil Yüksel Hasan Işık

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum Prof Dr Hüseyin KÖKSAL

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum Prof Dr Hüseyin KÖKSAL

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum Prof Dr Hüseyin KÖKSAL Yayınevi Astana Yayınları Yazar Hasan Işık Sayfa 352 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 16 00x24 00 cm Basım Yılı Kasım 2021 Barkod 9786258045024 Kategori Diğer Tarih Kitapları Diğer Bilim ve Mühendislik

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum Prof Dr Hüseyin KÖKSAL

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum Prof Dr Hüseyin KÖKSAL

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum Prof Dr Hüseyin KÖKSAL

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın v

Elinizdeki eser birkaç açıdan tarihçilerin alışkanlıklarını bozuyor Bir tarih anlatısı bugüne ulaşabilmeli bugünü dönüştürebilmelidir Fakat bu denli bir etki gücü sosyo politik saiklerle tarihin kötüye kullanıldığı örneklerin dışında fazla görülmez Tarihin pek çoklarının düşündüğünün ve inanmak istediğinin tersine bugünü belirleyen değişkenlerden yalnızca biri olması tarih metinlerinin sözü edilen durumunu açıklayabilir Şu an elinizde tuttuğunuz eser işte bu noktada farklılaşıyor O geçmişte belirlenmiş bir dönemdeki bir bilinmezden yola çıkmıyor Şaşırtıcı bir cesaretle bugünden yola çıkıyor Üstelik bugünü hani neredeyse bütünüyle belirleyen yakıcı bir sorundan yola çıkıyor Bugünü bütünüyle belirleyen bir değişkenin tarihsel boyutlarını benzer değişkenlerin geçmişte gösterdikleri belirleyici gücün derecesini ve elbette insanoğlunun bu değişken karşısında sergilediği kudret ya da acziyetin nedenlerini sonuçlarını ve boyutlarını araştırmak önemli bir fark yaratıyor Esasında yukarıda bugünden yola çıkmak olarak adlandırılan tutum tam olarak budur Eserin bir diğer farkı seçtiği özne ile ilgili Geçmişte olup bitenlerin gerçek öznesinin kim ya da ne olduğu sorununa yaklaşım zaman içinde değişiklik gösterir Fakat tarihçiler birkaç yüzyıldır geçmişte olup biten her şeyi insan aklına ve onun etki gücüne sığdırmaya çalışıyorlar Bu yönelimde belli ölçüde haklılar çünkü insan hem dünyayı ve hem kendini en fazla dönüştürebilen canlı türü Bu dönüşümün öznesi de elbette yine insan Dolayısıyla geçmişe ilişkin anlatıların öznesinin insan olması oldukça normal Ancak bu muhakemede gözden kaçan husus insanı belirleyen yegâne şeyin sadece insan olmadığı gerçeği Bugün görüyoruz ki virüsler bile insanın gerçekliği üzerinde insanın kendisi kadar belirleyici olabiliyor İnsan kendi dışındaki bu zorlayıcıların etkisiyle kendini dönüştürmeye çalışıyor ise dönüşümün öznesi insan kadar o zorlayıcıdır da Elinizdeki eser bu zorlayıcıları salgın ve afet olarak iki kategoriye ayırıyor ve onları tastamam birer özne olarak kabul ediyor Tarihi biraz da insanın dışındaki öznelerle esas özne olan insanın etkileşimi olarak görüyor Kısaca değinilen bu iki farklılığın elinizde tuttuğunuz bu eser üzerinde çalışırken bugüne geçmişe insan olarak kendinize ve sizi belirleyen diğer öznelere bakışınızı değiştireceğini umuyor ve iyi okumalar diliyorum Prof Dr Hüseyin KÖKSAL img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img