Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi Cilt 15 Sayı 30 2017 Türkiye de İslami İlimler Tasavvuf 1 — Kolektif

Türkiye de İslami İlimler üst başlığıyla bu alanda yapılan çalışmaların hâsılasını ortaya koymayı hedefleyen bir serinin ilk adımını atmış Tefsir ve Kur an İlimleri ni iki cilt halinde yayınlamıştık Şimdi ise bu geniş alanın diğer önemli bir ayağı olan Hadis sayısı ile karşınızdayız Serinin devamını hâlihazırda çalışmaları sürdürülen ve yine Türkiye de İslami İlimler üst başlığıyla yayınlanacak olan Fıkıh Kelam ve Tasavvuf başlıklı sayılar oluşturacak Bu seride Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi Türkiye sinde yapılan İslami İlimler çalışmalarının bir envanterinin çıkarılması bu alanı genel olarak tanımlayabilmek için mevcut çalışmaların değerlendirilmesi henüz araştırmacıların yeteri kadar ilgisini çekmemiş kaynak ve temaların gündeme getirilmesi ve bu alana katkıda bulunmuş belli başlı kurumsal ve kişisel gayretlerin ortaya konulması amaçlanmaktadır Elinizdeki Türkiye de İslami İlimler Hadis sayısının giriş makalesini Cumhuriyet Dönemi Hadis Çalışmaları Bir Hasıla başlığıyla aynı zamanda sayının editörlüğünü üstlenen Halit Özkan kaleme aldı Makalesinde öncelikle Cumhuriyet döneminde Osmanlı hadis araştırmaları sahasındaki güncel durumu özetleyen Özkan ardından Cumhuriyet dönemi hadis çalışmalarının ana seyrini gösteren bibliyografyalar hadis edebiyatı eserleri Türkiye deki hadis ilminin umûmî manzarası üzerine yapılmış değerlendirmeler ilahiyat fakültelerinde akademik hadis araştırmaları ve ilahiyat dışındaki ortamlarda hadis eğitimi gibi konuları bu başlıklarla ilgili literatür üzerinden ele aldı Sayının Türkiye de Memlükler Dönemi Hadis Çalışmaları başlıklı ikinci yazısında Ferhat Gökçe İslâmî ilimler tarihinin hicrî üçüncü asırdan sonra ikinci altın çağı olarak kabul edilen Memlükler dönemini hadis ilmi açısından ele alarak Memlükler döneminde yetişen hadis âlimleri ve eserleri üzerine hazırlanan Türkiye deki çalışmaları tespit etmekte ve değerlendirmektedir Muhammed Masum Şenburç Cumhuriyet Türkiyesi nde Türkçe Telif Edilmiş Hadis Usûlü Eserleri başlıklı makalesinde 1928 yılında ilk Türkçe telifin neşredilmesiyle başlayıp seksenlerden sonra ivme kazanarak günümüze kadar süren hadis usûlü çalışmalarını inceledi Şenburç makalesinde öncelikle tespit ettiği çalışmaların tarihî seyrini ana hatlarıyla vermekte ardından bu eserler üzerine değerlendirmelerde bulunmakta son olarak da ulaşılan sonuçlar ve bundan sonra yapılacak çalışmalara dair teklifler sunmaktadır Mehdin Çiftçi Osmanlı medrese ve dârülhadislerinin zirvesinde yer alan Süleymaniye Dârülhadisini merkeze alarak hazırladığı Süleymaniye Dârülhadisi Özelinde Osmanlı Dârülhadislerinde Hadis Eğitimi başlıklı çalışmasında doğrudan Osmanlı dârülhadislerindeki hadis eğitimini konu alan eserler başta olmak üzere dolaylı olarak bu konulardan bahseden diğer kaynak ve çalışmaları da ele aldı Osmanlı Dönemi Hadis Şerhlerinin Şerh Literatürü İçindeki Yeri başlıklı makalesinde Zişan Türcan Osmanlı âlimlerinin diğer bölgelerle ilmî çerçevede geliştirdikleri ilişkilere değinmekte ulemanın çevre bölgelerdeki ilmî birikimden bağımsız hareket etmediğini iddia etmekte ve bu çerçevede Osmanlı da kaleme alınan hadis şerhlerinin değerini tespit etmeye çalışmaktadır Türcan bu eserlerin daha önce telif edilmiş şerhlerle muhteva ve yöntem açısından karşılaştırmasını yapmakta ve Osmanlı hadis şerhlerinin telif edildiği dönemde hadis şerhinin ulaştığı seviyeyi ortaya koymaktadır Cumhuriyet Dönemi Osmanlı Hadis Araştırmaları başlıklı makalesinde Cumhuriyet dönemi hadis araştırmalarının muhtevasını Osmanlı dönemi bağlamında inceleyen ve bu konuda yapılan araştırmaları bibliyografik olarak sunan Abdullah Taha İmamoğlu çalışmasında ayrıca Osmanlı dönemi hadis çalışmalarının günümüz açısından arz ettiği önem ve Türkiye akademyasındaki yerine dair tahliller yaparken ileriye yönelik bazı tespit ve değerlendirmelerde bulundu Cumhuriyet Dönemi Hadis Şerhçiliği Bibliyografyası başlıklı çalışmasında öncelikle Türkçe hadis şerhi çalışmalarını 1923 1950 arasında bir bütün olara