Türkiye de Din Eğitimi — Halis Ayhan

1920 den 1998 e gelinceye kadar Türkiye de din eğitimi sorununun yeterli ilgiyi görmediği yeteri kadar bu meselelere imkan ve zaman ayrılmadığı ileri sürülemez Ancak din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yapısal ve işlevsel çalışmalara bakıldığında siyasi ve ideolojik yaklaşımların ağırlık taşıdığını görüyoruz Halbuki eğitime ve özellikle din eğitimine siyasi anlayışlara göre çözümler üretmek yerine dinin fert ve toplum hayatındaki vazgeçilmez yerine islam dininin milletimizin kültür ve medeniyet hayatındaki etkisine yalnız tarihi açıdan değil aynı zamanda günümüzdeki işlevine göre bakmak ve ona göre örgün ve yaygın eğitimdeki yerini belirlemek daha gerçekçi bir yaklaşımdır

1920 den 1998 e gelinceye kadar Türkiye de din eğitimi sorununun yeterli ilgiyi görmediği yeteri kadar bu meselelere imkan ve zaman ayrılmadığı ileri sürülemez Ancak din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yapısal ve işlevsel çalışmalara bakıldığında siyasi ve ideolojik yaklaşımların ağırlık taşıdığını görüyoruz Halbuki eğitime ve özellikle din eğitimine siyasi anlayışlara göre çözümler üretmek yerine dinin fert ve toplum hayatındaki vazgeçilmez yerine islam dininin milletimizin kültür ve medeniyet hayatındaki etkisine yalnız tarihi açıdan değil aynı zamanda günümüzdeki işlevine göre bakmak ve ona göre örgün ve yaygın eğitimdeki yerini belirlemek daha gerçekçi bir yaklaşımdır

1920 den 1998 e gelinceye kadar Türkiye de din eğitimi sorununun yeterli ilgiyi görmediği yeteri kadar bu meselelere imkan ve zaman ayrılmadığı ileri sürülemez Ancak din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yapısal ve işlevsel çalışmalara bakıldığında siyasi ve ideolojik yaklaşımların ağırlık taşıdığını görüyoruz Halbuki eğitime ve özellikle din eğitimine siyasi anlayışlara göre çözümler üretmek yerine dinin fert ve toplum hayatındaki vazgeçilmez yerine islam dininin milletimizin kültür ve medeniyet hayatındaki etkisine yalnız tarihi açıdan değil aynı zamanda günümüzdeki işlevine göre bakmak ve ona göre örgün ve yaygın eğitimdeki yerini belirlemek daha gerçekçi bir yaklaşımdır

Her toplum değişme sürecine tâbidir Bu değişmeyi nitelik ve nicelik bakımından başlatan ve sonuçlandıran başlıca faktörleri eğitim ve öğretim oluşturmaktadır Eğitim toplumdaki değişmeleri amaçlar ve işleyişler bakımından etkilenmekte ve değişikliğe uğramaktadır Eğitimin bütün alanları için geçerli olan bu esaslar din eğitimi ve öğretimi için de geçerlidir Fert ve toplum hayatında böylesine önemli olan bir konu aynı zamanda siyasî ve ideolojik yaklaşımların da temel konusunu oluşturmaktadır 1920 den 1998 e gelinceye kadar Türkiye de din eğitimi sorununun yeterli ilgiyi görmediği yeteri kadar bu meselelere imkan ve zaman ayrılmadığı ileri sürülemez Ancak din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yapısal ve işlevsel çalışmalara bakıldığında siyasî ve ideolojik yaklaşımların ağırlık taşıdığını görüyoruz Halbuki eğitime ve özellikle din eğitimine siyasî anlayışlara göre çözümler üretmek yerine dinin fert ve toplum hayatındaki vazgeçilmez yerine İslâm dininin milletimizin kültür ve medeniyet hayatındaki etkisine yalnız tarihî açıdan değil aynı zamanda günümüzdeki işlevine göre bakmak ve ona göre örgün ve yaygın eğitimdeki yerini belirlemek daha gerçekçi bir yaklaşımdır Cumhuriyet tarihimiz boyunca din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan çalışmalara tarihî seyri içinde ve günümüzdeki sorunlara göre baktığımızda siyasî ve ideolojik anlayışların öne çıkmasına rağmen iyi niyetlerle dinin doğru öğretilmesindeki arayış ve uygulamaların olduğunu da görüyoruz Ancak din eğitimi ve öğretimi konularındaki bilimsel çalışmaların yetersizliği tecrübe birikiminin sağlanamayışı sonucunda olumsuz uygulamalar da görülmüştür

Her toplum değişme sürecine tâbidir Bu değişmeyi nitelik ve nicelik bakımından başlatan ve sonuçlandıran başlıca faktörleri eğitim ve öğretim oluşturmaktadır Eğitim toplumdaki değişmeleri amaçlar ve işleyişler bakımından etkilenmekte ve değişikliğe uğramaktadır Eğitimin bütün alanları için geçerli olan bu esaslar din eğitimi ve öğretimi için de geçerlidir Fert ve toplum hayatında böylesine önemli olan bir konu aynı zamanda siyasî ve ideolojik yaklaşımların da temel konusunu oluşturmaktadır 1920 den 1998 e gelinceye kadar Türkiye de din eğitimi sorununun yeterli ilgiyi görmediği yeteri kadar bu meselelere imkan ve zaman ayrılmadığı ileri sürülemez Ancak din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yapısal ve işlevsel çalışmalara bakıldığında siyasî ve ideolojik yaklaşımların ağırlık taşıdığını görüyoruz Halbuki eğitime ve özellikle din eğitimine siyasî anlayışlara göre çözümler üretmek yerine dinin fert ve toplum hayatındaki vazgeçilmez yerine İslâm dininin milletimizin kültür ve medeniyet hayatındaki etkisine yalnız tarihî açıdan değil aynı zamanda günümüzdeki işlevine göre bakmak ve ona göre örgün ve yaygın eğitimdeki yerini belirlemek daha gerçekçi bir yaklaşımdır Cumhuriyet tarihimiz boyunca din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan çalışmalara tarihî seyri içinde ve günümüzdeki sorunlara göre baktığımızda siyasî ve ideolojik anlayışların öne çıkmasına rağmen iyi niyetlerle dinin doğru öğretilmesindeki arayış ve uygulamaların olduğunu da görüyoruz Ancak din eğitimi ve öğretimi konularındaki bilimsel çalışmaların yetersizliği tecrübe birikiminin sağlanamayışı sonucunda olumsuz uygulamalar da görülmüştür

Halis Ayhan tarafından kaleme alınan Türkiyede Din Eğitimi Dem Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Türkiyede Din Eğitimi Halis Ayhan Kitap Özeti Her toplum değişme sürecine tâbidir Bu değişmeyi nitelik ve nicelik bakımından başlatan ve sonuçlandıran başlıca faktörleri eğitim ve öğretim oluşturmaktadır Eğitim toplumdaki değişmeleri amaçlar ve işleyişler bakımından etkilenmekte ve değişikliğe uğramaktadır Eğitimin bütün alanları için geçerli olan bu esaslar din eğitimi ve öğretimi için de geçerlidir Fert ve toplum hayatında böylesine önemli olan bir konu aynı zamanda siyasî ve ideolojik yaklaşımların da temel konusunu oluşturmaktadır 1920 den 1998 e gelinceye kadar Türkiye de din eğitimi sorununun yeterli ilgiyi görmediği yeteri kadar bu meselelere imkan ve zaman ayrılmadığı ileri sürülemez Ancak din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yapısal ve işlevsel çalışmalara bakıldığında siyasî ve ideolojik yaklaşımların ağırlık taşıdığını görüyoruz Halbuki eğitime ve özellikle din eğitimine siyasî anlayışlara göre çözümler üretmek yerine dinin fert ve toplum hayatındaki vazgeçilmez yerine İslâm dininin milletimizin kültür ve medeniyet hayatındaki etkisine yalnız tarihî açıdan değil aynı zamanda günümüzdeki işlevine göre bakmak ve ona göre örgün ve yaygın eğitimdeki yerini belirlemek daha gerçekçi bir yaklaşımdır Cumhuriyet tarihimiz boyunca din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan çalışmalara tarihî seyri içinde ve günümüzdeki sorunlara göre baktığımızda siyasî ve ideolojik anlayışların öne çıkmasına rağmen iyi niyetlerle dinin doğru öğretilmesindeki arayış ve uygulamaların olduğunu da görüyoruz Ancak din eğitimi ve öğretimi konularındaki bilimsel çalışmaların yetersizliği tecrübe birikiminin sağlanamayışı sonucunda olumsuz uygulamalar da görülmüştür Yayınevi Dem Yayınları Yazar Halis Ayhan Sayfa 600 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 16 00x24 00 cm Basım Yılı Mart 2014 Barkod 9789756324073 Kategori Eğitim Kitapları Diğer Eğitim Kitapları

Her toplum değişme sürecine tâbidir Bu değişmeyi nitelik ve nicelik bakımından başlatan ve sonuçlandıran başlıca faktörleri eğitim ve öğretim oluşturmaktadır Eğitim toplumdaki değişmeleri amaçlar ve işleyişler bakımından etkilenmekte ve değişikliğe uğramaktadır Eğitimin bütün alanları için geçerli olan bu esaslar din eğitimi ve öğretimi için de geçerlidir Fert ve toplum hayatında böylesine önemli olan bir konu aynı zamanda siyasî ve ideolojik yaklaşımların da temel konusunu oluşturmaktadır 1920 den 1998 e gelinceye kadar Türkiye de din eğitimi sorununun yeterli ilgiyi görmediği yeteri kadar bu meselelere imkan ve zaman ayrılmadığı ileri sürülemez Ancak din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yapısal ve işlevsel çalışmalara bakıldığında siyasî ve ideolojik yaklaşımların ağırlık taşıdığını görüyoruz Halbuki eğitime ve özellikle din eğitimine siyasî anlayışlara göre çözümler üretmek yerine dinin fert ve toplum hayatındaki vazgeçilmez yerine İslâm dininin milletimizin kültür ve medeniyet hayatındaki etkisine yalnız tarihî açıdan değil aynı zamanda günümüzdeki işlevine göre bakmak ve ona göre örgün ve yaygın eğitimdeki yerini belirlemek daha gerçekçi bir yaklaşımdır Cumhuriyet tarihimiz boyunca din eğitimi ve öğretimi alanında yapılan çalışmalara tarihî seyri içinde ve günümüzdeki sorunlara göre baktığımızda siyasî ve ideolojik anlayışların öne çıkmasına rağmen iyi niyetlerle dinin doğru öğretilmesindeki arayış ve uygulamaların olduğunu da görüyoruz Ancak din eğitimi ve öğretimi konularındaki bilimsel çalışmaların yetersizliği tecrübe birikiminin sağlanamayışı sonucunda olumsuz uygulamalar da görülmüştür