Türkiye de Tarımın Ekonomi Politiği 1923 2013 — Kolektif
Türkiye de Tarımın Ekonomi Politiği 1923 2013
Kolektif
Nota Bene Yayınları
Türkiye de Tarımın Ekonomi Politiği 1923 2013
Kolektif
Tarım ürünlerinin insanların beslenme giyim gibi temel gereksinimlerini karşılamaya yönelik olması bu sektörü diğer üretim sektörlerinden ayırmaktadır Halen dünya nüfusunun yarıdan fazlası kırsal alanlarda yaşamakta ve tarımla uğraşmaktadır Açlık ve yoksulluk gibi küresel sorunlar iklim değişmeleri üretimde kullanılan doğal kaynakların toprak su kirlenmesi bozulması ve yok olması gibi sorunlar gıda güvencesi güvenliği gibi sorunların ön plana çıkması öte yandan köylülüğün yoksullaşması ve tasfiyesi gibi sorunlar tarıma ayrı bir önem kazandırmakta önemi ekonomik boyutlarını aşmakta bu önem gelecekte daha da artacağa benzemektedir Türkiye sahip olduğu doğal kaynaklar toprak su coğrafi konumu iklim koşulları gibi özelliklerinden dolayı tarım potansiyeli oldukça yüksek bir ülkedir Ancak 1980 li yıllardan bu yana ABD AB gibi metropol ülkelerin ve IMF Dünya Bankası gibi uluslararası mali kuruluşların dayatmalarıyla uygulanan neo liberal politikalar sonucu tarımda da net ithalatçı konuma düşürülmüştür Üretimdeki artış hızı nüfus artış hızının gerisinde kalmış gıda açığı giderek büyümüştür Bir yandan bazı bölgelerde yarı feodal üretim ilişkileri varlığını korurken öte yandan ülke genelinde çokuluslu gıda tekellerine bağımlı sözleşmeli üreticilik hayata geçirilmiştir Son yıllarda yerli ve yabancı tarım hayvancılık şirketleri tarafından büyük çiftlikler kurulmuştur Bu olgu mülkiyetin el değiştirmesine ve yabancılaşmaya yol açmakta ülkenin gıda egemenliği yerli yabancı tekellere bırakılmaktadır AB ye uyum adı altında kırsal nüfusun yüzde 5 lere çekilmesi çabaları da kentlerin varoşlarına yeni göç dalgalarını ve yeni sorunları gündeme getirmektedir img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img
NOTABENE YAYINLARI
Tarım ürünlerinin insanların beslenme giyim gibi temel gereksinimlerini karşılamaya yönelik olması bu sektörü diğer üretim sektörlerinden ayırmaktadır Halen dünya nüfusunun yarıdan fazlası kırsal alanlarda yaşamakta ve tarımla uğraşmaktadır Açlık ve yoksulluk gibi küresel sorunlar iklim değişmeleri üretimde kullanılan doğal kaynakların toprak su kirlenmesi bozulması ve yok olması gibi sorunlar gıda güvencesi güvenliği gibi sorunların ön plana çıkması öte yandan köylülüğün yoksullaşması ve tasfiyesi gibi sorunlar tarıma ayrı bir önem kazandırmakta önemi ekonomik boyutlarını aşmakta bu önem gelecekte daha da artacağa benzemektedir Türkiye sahip olduğu doğal kaynaklar toprak su coğrafi konumu iklim koşulları gibi özelliklerinden dolayı tarım potansiyeli oldukça yüksek bir ülkedir Ancak 1980 li yıllardan bu yana ABD AB gibi metropol ülkelerin ve IMF Dünya Bankası gibi uluslararası mali kuruluşların dayatmalarıyla uygulanan neo liberal politikalar sonucu tarımda da net ithalatçı konuma düşürülmüştür Üretimdeki artış hızı nüfus artış hızının gerisinde kalmış gıda açığı giderek büyümüştür Bir yandan bazı bölgelerde yarı feodal üretim ilişkileri varlığını korurken öte yandan ülke genelinde çokuluslu gıda tekellerine bağımlı sözleşmeli üreticilik hayata geçirilmiştir Son yıllarda yerli ve yabancı tarım hayvancılık şirketleri tarafından büyük çiftlikler kurulmuştur Bu olgu mülkiyetin el değiştirmesine ve yabancılaşmaya yol açmakta ülkenin gıda egemenliği yerli yabancı tekellere bırakılmaktadır AB ye uyum adı altında kırsal nüfusun yüzde 5 lere çekilmesi çabaları da kentlerin varoşlarına yeni göç dalgalarını ve yeni sorunları gündeme getirmektedir Türkiye de Cumhuriyetin başlangıcından günümüze kadar tarımsal kırsal yapıdaki ve tarım politikalarındaki değişimi ve gelişimi irdeleyen bu olguları üretici güçlerin ve üretim ilişkilerinin gelişimi çerçevesinde içsel ve dışsal etkenlerle birlikte değerlendiren çalışmaların sayısı oldukça kısıtlıdır TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Bursa Şubesi adına Dr Necdet Oral ın editörlüğünü yaptığı bu kitap ile 90 yıllık Cumhuriyet döneminde Türkiye nin tarımsal değişim ve gelişiminin bir bilançosunun çıkarılması amaçlanıyor Osmanlı nın son döneminden başlayarak Cumhuriyet dönemindeki tarımsal kırsal yapıda yaşanan dönüşüm yaşanan kapitalistleşme süreci üretim mülkiyet ilişkileri uygulanan tarım politikaları ve devlet tarım ilişkilerini ele alınıyor Öte yandan özellikle 1980 lerden bu yana tarıma uygulanan politikaların tarımdan sanayiye kaynak aktarımı mekanizması olarak işlediği bu süreçte küçük ölçekli işletmelerin mutlak yoksulluk koşullarına sürüklendiği ortaya konuluyor Kitapta ayrıca emperyalist kapitalist sistemin Türkiye tarımında yarattığı yıkımın nedeninin yalnızca dış dinamikler değil mevcut sistemin üretim mülkiyet ve bölüşüm ilişkilerinin de olduğunun altı çiziliyor Kitapta yazılarıyla Korkut Boratav Oğuz Oyan Mustafa Sönmez Tayfun Özkaya Necdet Oral Orhan Sarıbal Mehmet Tanju Akad Haydar Şengül Numan Akman Ertuğrul Aksoy Gökhan Özsoy Ahmet Atalık Hülya Hanoğlu yer almaktadır