Türkülerin İsyanı — Halil Atılgan

Türkülerin İsyanı Türkülerimiz su gibidir Deniz olur dalgalanır nehir olur şahlanır Bazen karlı dağ olur geçit vermez Solmayan kır çiçekleri yaban gülü gibi arı duru ve yalınkattır Zalim felek gurbet ayrılık gönül onunla bütünleşir Kadrin bilmeyenler alır eline Onun için eğri biter menekşe dizeleriyle değer vermeyi Canım esirgemem billahi senden Götür sat pazara kölem var deyi söyleyişiyle de sevgiye olan sadakati dile getirir Düşündürür güldürür ağlatır sevindirir O gönülün aziz dostu duygu ve düşüncenin aynasıdır Biz de onun için düştük türkülerin ardına Az gittik uz gittik günler ayları aylar yılları kovaladı Sevdamız her gün biraz daha arttı Ekmeğimiz ekmek kapımız oldu türküler Gönlümüz türküyle doldu Çaldık söyledik Güzellikleri onlarla yaşadık Elbette onlara olan borcumuzun bedelini ödemek gerekirdi Türkülerin İsyanı onlara olan minnet borcumun bedeli olarak kaleme alındı Türkülerimizin çoğuna raflardaki tozlu kitaplar gibi hiç el değmemişti Hepsinin yeniden incelenmesi gerekirdi Türkü sözlerindeki yanlışlıklara gönlümüz rıza göstermedi İçimizde büyüdükçe büyüdü Sonunda taştı Elimizin erdiği gücümüzün yettiği kadar söz sakatlıkları yanlışlıklar ve haksız sahiplenmeler tespit edilerek ilgililerin bilgisine sunuldu Bu çalışma Cim karnında bir noktadır Başlangıçtır Dilerim bu başlangıç halk müziğimizin yeniden yapılanmasına birtakım tartışmaların kavram kargaşasının sona ermesine söz yanlışlıklarının düzeltilmesine kıstas ve kriterlerin belirlenmesini sağlayacak çalışmalara vesile olur