Tut Dilimden Şileyda — Uğur Olgar

Derin düşlerimden uyandırmasan şimdi beklesen bindiğim atların cenklerden dönüşünü terli terli öpsen beni en çok nefes aldığım şehirlerimden öyle bir dövsen ki hasretlerimi kaldığı yerden sürse koridorun ucundaki sur nefesleri sürülse gecelerin içine ayın aydınlık yüzünün sesleri Ya da öyle bir gül köpürtsen de kızgın bahçelerde dilimden tutsan Şileyda yanıp kavrulmadan önce kısalıp uzamadan önce günler gibi uğur larken tanrının en şımarık çocukları olan firari yılları yaşlılığında yakalayan sıvacıkuşlarına söylesen de gelip ağaç kovuğuna kapatsalar beni geldiğinde baharlar yazlar karıncalara çıkartsalar ruhumu

Derin düşlerimden uyandırmasan şimdi beklesen bindiğim atların cenklerden dönüşünü terli terli öpsen beni en çok nefes aldığım şehirlerimden öyle bir dövsen ki hasretlerimi kaldığı yerden sürse koridorun ucundaki sur nefesleri sürülse gecelerin içine ayın aydınlık yüzünün sesleri Ya da öyle bir gül köpürtsen de kızgın bahçelerde dilimden tutsan Şileyda yanıp kavrulmadan önce kısalıp uzamadan önce günler gibi uğur larken tanrının en şımarık çocukları olan firari yılları yaşlılığında yakalayan sıvacıkuşlarına söylesen de gelip ağaç kovuğuna kapatsalar beni geldiğinde baharlar yazlar karıncalara çıkartsalar ruhumu

Derin düşlerimden uyandırmasan şimdi beklesen bindiğim atların cenklerden dönüşünü terli terli öpsen beni en çok nefes aldığım şehirlerimden öyle bir dövsen ki hasretlerimi kaldığı yerden sürse koridorun ucundaki sur nefesleri sürülse gecelerin içine ayın aydınlık yüzünün sesleri Ya da öyle bir gül köpürtsen de kızgın bahçelerde dilimden tutsan Şileyda yanıp kavrulmadan önce kısalıp uzamadan önce günler gibi uğur larken tanrının en şımarık çocukları olan firari yılları yaşlılığında yakalayan sıvacıkuşlarına söylesen de gelip ağaç kovuğuna kapatsalar beni geldiğinde baharlar yazlar karıncalara çıkartsalar ruhumu

Derin düşlerimden uyandırmasan şimdi beklesen bindiğim atların cenklerden dönüşünü terli terli öpsen beni en çok nefes aldığım şehirlerimden öyle bir dövsen ki hasretlerimi kaldığı yerden sürse koridorun ucundaki sur nefesleri sürülse gecelerin içine ayın aydınlık yüzünün sesleri Ya da öyle bir gül köpürtsen de kızgın bahçelerde dilimden tutsan Şileyda yanıp kavrulmadan önce kısalıp uzamadan önce günler gibi uğur larken tanrının en şımarık çocukları olan firari yılları yaşlılığında yakalayan sıvacıkuşlarına söylesen de gelip ağaç kovuğuna kapatsalar beni geldiğinde baharlar yazlar karıncalara çıkartsalar ruhumu