Tutku — Henry James

İlk başlarda kimi zaman beni göklerde dolaştıran kiminde de yerlerde sürükleyen bir olaylar dizisi hatırlıyorum Haklı olarak ya da boş yere duyduğum yürek çırpıntılarından oluşan küçük bir tahterevalli Londra da onun dileklerine peki demek için yükseldikten sonra her nedense bir iki kötü gün geçirdim Yeniden kuşkulara düştüm kesinlikle yanlış bir adım attığımı düşündüm Posta arabasında bu ruhsal durum içinde hoplaya zıplaya uzun saatler geçirdikten sonra çalışacağım yerden beni almak üzere gönderilen aracın beklediği durağa geldim Evden araba gönderilmesinin tembihlendiği söylenmişti O haziran akşarnına doğru beni bekleyen tek atlı büyük arabaya bindim Günün o saatinde güzel bir havada yazın tüm tatlılığı ile dostça hoşgeldin dercesine önüme serdiği kırların arasından arabamla geçerken birden yeniden yüreklendim Anayoldan sapınca karşıma çıkan evi gördüğümde duyduğum rahatlama daha önce içine düştüğüm karamsarlığın boyutlarını gösterecek denli büyüktü sanırım