Tutsak — Fatma Demir

Tutsak
Fatma DemirTilki Kitap
Tutsak
Fatma DemirTren istasyonunda bankta oturan orta yaşlarda bir kadın kasvetli havanın ve öfkeyle gürleyen bulutların aksine bir hayli sakin dalmış elindeki yıpranmış fotoğrafa bakıyor öylece Yutkunuyor ve gözlerinden akan yaşlara aldırmadan gülümsüyor Sonra aniden çantasından çıkardığı silahı kafasına doğrultup intihar ediyor Hikâye burada başlıyor aslında bitiyor Kadın en az adam kadar çaresiz Adam en az kadın kadar siyah Kadın çaresizce adama sığındı Adam kadını sessizce karanlığına kattı

Tilki Kitap
Tren istasyonunda bankta oturan orta yaşlarda bir kadın kasvetli havanın ve öfkeyle gürleyen bulutların aksine bir hayli sakin dalmış elindeki yıpranmış fotoğrafa bakıyor öylece Yutkunuyor ve gözlerinden akan yaşlara aldırmadan gülümsüyor Sonra aniden çantasından çıkardığı silahı kafasına doğrultup intihar ediyorHikâye burada başlıyor aslında bitiyor Kadın en az adam kadar çaresiz Adam en az kadın kadar siyah Kadın çaresizce adama sığındı Adam kadını sessizce karanlığına kattı

Tilki Kitap
Tren istasyonunda bankta oturan orta yaşlarda bir kadın kasvetli havanın ve öfkeyle gürleyen bulutların aksine bir hayli sakin dalmış elindeki yıpranmış fotoğrafa bakıyor öylece Yutkunuyor ve gözlerinden akan yaşlara aldırmadan gülümsüyor Sonra aniden çantasından çıkardığı silahı kafasına doğrultup intihar ediyor Hikâye burada başlıyor aslında bitiyor Kadın en az adam kadar çaresiz Adam en az kadın kadar siyah Kadın çaresizce adama sığındı Adam kadını sessizce karanlığına kattı

Tilki Kitap
Tren istasyonunda bankta oturan orta yaşlarda bir kadın kasvetli havanın ve öfkeyle gürleyen bulutların aksine bir hayli sakin dalmış elindeki yıpranmış fotoğrafa bakıyor öylece Yutkunuyor ve gözlerinden akan yaşlara aldırmadan gülümsüyor Sonra aniden çantasından çıkardığı silahı kafasına doğrultup intihar ediyorHikâye burada başlıyor aslında bitiyor Kadın en az adam kadar çaresiz Adam en az kadın kadar siyah Kadın çaresizce adama sığındı Adam kadını sessizce karanlığına kattı

Tilki Kitap
Tren istasyonunda bankta oturan orta yaşlarda bir kadın kasvetli havanın ve öfkeyle gürleyen bulutların aksine bir hayli sakin dalmış elindeki yıpranmış fotoğrafa bakıyor öylece Yutkunuyor ve gözlerinden akan yaşlara aldırmadan gülümsüyor Sonra aniden çantasından çıkardığı silahı kafasına doğrultup intihar ediyor Hikâye burada başlıyor aslında bitiyor Kadın en az adam kadar çaresiz Adam en az kadın kadar siyah Kadın çaresizce adama sığındı Adam kadını sessizce karanlığına kattı