Tutsak Ruhlar — Kürşat Yozcu

Ay kahrından parça parça düşerken biz ayaktakımı olarak alkış tutuyorduk Sırtımızda ateşten bir kamçı Kaç küheylanı çatlatmış bu yol kaç çıplak üşüyor yaslı akşamların ürkekliğinde Biz ayaktakımı olarak ağlıyorduk Efendilerimiz birer birer ölümün peşine takılıp gidiyordu çünkü Biz ayaktakımı olarak tutsak yaşamayı çok sevmiştik oysa

Ay kahrından parça parça düşerken biz ayaktakımı olarak alkış tutuyorduk Sırtımızda ateşten bir kamçı Kaç küheylanı çatlatmış bu yol kaç çıplak üşüyor yaslı akşamların ürkekliğinde Biz ayaktakımı olarak ağlıyorduk Efendilerimiz birer birer ölümün peşine takılıp gidiyordu çünkü Biz ayaktakımı olarak tutsak yaşamayı çok sevmiştik oysa

Ay kahrından parça parça düşerken biz ayaktakımı olarak alkış tutuyorduk Sırtımızda ateşten bir kamçı Kaç küheylanı çatlatmış bu yol kaç çıplak üşüyor yaslı akşamların ürkekliğinde Biz ayaktakımı olarak ağlıyorduk Efendilerimiz birer birer ölümün peşine takılıp gidiyordu çünkü Biz ayaktakımı olarak tutsak yaşamayı çok sevmiştik oysa

Ay kahrından parça parça düşerken biz ayaktakımı olarak alkış tutuyorduk Sırtımızda ateşten bir kamçı Kaç küheylanı çatlatmış bu yol kaç çıplak üşüyor yaslı akşamların ürkekliğinde Biz ayaktakımı olarak ağlıyorduk Efendilerimiz birer birer ölümün peşine takılıp gidiyordu çünkü Biz ayaktakımı olarak tutsak yaşamayı çok sevmiştik oysa

Ay kahrından parça parça düşerken biz ayaktakımı olarak alkış tutuyorduk Sırtımızda ateşten bir kamçı Kaç küheylanı çatlatmış bu yol kaç çıplak üşüyor yaslı akşamların ürkekliğinde Biz ayaktakımı olarak ağlıyorduk Efendilerimiz birer birer ölümün peşine takılıp gidiyordu çünkü Biz ayaktakımı olarak tutsak yaşamayı çok sevmiştik oysa

Ay kahrından parça parça düşerken biz ayaktakımı olarak alkış tutuyorduk Sırtımızda ateşten bir kamçı Kaç küheylanı çatlatmış bu yol kaç çıplak üşüyor yaslı akşamların ürkekliğinde Biz ayaktakımı olarak ağlıyorduk Efendilerimiz birer birer ölümün peşine takılıp gidiyordu çünkü Biz ayaktakımı olarak tutsak yaşamayı çok sevmiştik oysa

Ay kahrından parça parça düşerken biz ayaktakımı olarak alkış tutuyorduk Sırtımızda ateşten bir kamçı Kaç küheylanı çatlatmış bu yol kaç çıplak üşüyor yaslı akşamların ürkekliğinde Biz ayaktakımı olarak ağlıyorduk Efendilerimiz birer birer ölümün peşine takılıp gidiyordu çünkü Biz ayaktakımı olarak tutsak yaşamayı çok sevmiştik oysa