Tütün Kutusu ve Parasız Aşklar — Mazhar Furkan Torun

Ölmek diyebildi güçsüz bir şekilde Agron Fae nin elmacık kemiklerinden kulaklarına doğru süzülen iki küçük damlacığı gördü Anlıyordu Fae nin içindeki boşluk bedeninden süzülen hafiflik fiziki çürümenin hiç görünmediği ama hayata olan inancı çoktan çürümüş ölülere aitti Kendisinden biliyordu kokusuz yarasız beresiz çürümenin ne demek olduğunu Özür dilerim Dedi binlerce yıldır bu dünyaya ayak basmış her insan adına kurdu bu cümleyi Kolaylıkla yerinden doğruldu ve Fae nin yanına uzandı Aradaki mesafeyi adımlamamıştı da uçarak gitmişti sanki Ritmik sallanışlarla düşen bir kuş tüyü gibi ayakları ve başı kendiliğinden yerleşti yatağa Fae nin derisinin altında biriken hüzün ve öfke öyle bir şiddetle patladı ki kendi yerküresine ait bir depreme tutulmuş gibi sarsılıyor öğürüyordu En son göz yaşı izi çocukluktan kalma Agron da ağlıyordu Fae nin bedeninde sarılabilecek her uzva sarılıyor kendi depremine tutulmuş bu güzelim dünyayı çatlamaktan kırılmaktan korumak için sıkıca tutuyordu En kötü gerçekliğin kendisiyle yüzleşiyorlardı Bu dünyaya doğmak kıyametti Tanıtım Bülteninden

Ölmek diyebildi güçsüz bir şekilde Agron Fae nin elmacık kemiklerinden kulaklarına doğru süzülen iki küçük damlacığı gördü Anlıyordu Fae nin içindeki boşluk bedeninden süzülen hafiflik fiziki çürümenin hiç görünmediği ama hayata olan inancı çoktan çürümüş ölülere aitti Kendisinden biliyordu kokusuz yarasız beresiz çürümenin ne demek olduğunu Özür dilerim Dedi binlerce yıldır bu dünyaya ayak basmış her insan adına kurdu bu cümleyi Kolaylıkla yerinden doğruldu ve Fae nin yanına uzandı Aradaki mesafeyi adımlamamıştı da uçarak gitmişti sanki Ritmik sallanışlarla düşen bir kuş tüyü gibi ayakları ve başı kendiliğinden yerleşti yatağa Fae nin derisinin altında biriken hüzün ve öfke öyle bir şiddetle patladı ki kendi yerküresine ait bir depreme tutulmuş gibi sarsılıyor öğürüyordu En son göz yaşı izi çocukluktan kalma Agron da ağlıyordu Fae nin bedeninde sarılabilecek her uzva sarılıyor kendi depremine tutulmuş bu güzelim dünyayı çatlamaktan kırılmaktan korumak için sıkıca tutuyordu En kötü gerçekliğin kendisiyle yüzleşiyorlardı Bu dünyaya doğmak kıyametti

Ölmek diyebildi güçsüz bir şekilde Agron Fae nin elmacık kemiklerinden kulaklarına doğru süzülen iki küçük damlacığı gördü Anlıyordu Fae nin içindeki boşluk bedeninden süzülen hafiflik fiziki çürümenin hiç görünmediği ama hayata olan inancı çoktan çürümüş ölülere aitti Kendisinden biliyordu kokusuz yarasız beresiz çürümenin ne demek olduğunu Özür dilerim Dedi binlerce yıldır bu dünyaya ayak basmış her insan adına kurdu bu cümleyi Kolaylıkla yerinden doğruldu ve Fae nin yanına uzandı Aradaki mesafeyi adımlamamıştı da uçarak gitmişti sanki Ritmik sallanışlarla düşen bir kuş tüyü gibi ayakları ve başı kendiliğinden yerleşti yatağa Fae nin derisinin altında biriken hüzün ve öfke öyle bir şiddetle patladı ki kendi yerküresine ait bir depreme tutulmuş gibi sarsılıyor öğürüyordu En son göz yaşı izi çocukluktan kalma Agron da ağlıyordu Fae nin bedeninde sarılabilecek her uzva sarılıyor kendi depremine tutulmuş bu güzelim dünyayı çatlamaktan kırılmaktan korumak için sıkıca tutuyordu En kötü gerçekliğin kendisiyle yüzleşiyorlardı Bu dünyaya doğmak kıyametti