Ücra — Hilal Durdaşoğlu

Bu şehir her gece flu çocuklar doğurur Çocuklara adını soran olmaz çünkü kimsesizliğin ismi öğrenilmeden unutulur Evet sen haklısın saçlarını düzeltmek için baktığın vitrin camının önünde kıvrılmış uyuyan çocuğu görmemekte Çünkü o çocuğun kimsesizliği vitrindeki çantanın etiketi kadar etmemekte Nasırlı kalplerimizin sevgisizliğinden ölmek üzere bir çocuk karanlık bir sokakta masumiyetini kaybetmekte Evet sen haklısın Kuralları güçlüler koyar ve hiçbiri kaldırıma serdiği bir gazete üzerinde uyumamıştır Sen aldırmadan yürüyüp geçtin diye o gece oracıkta ölen çocuğun boyu yerden bir karıştır