Uçup Giden Yıllar — Osman Koçak

Cevizin ağacı varmış çatıya Yavaş yavaş ecel vurmuş yapıya Anahtarı çok zorladım kapıya Açılmadı baktım baktım ağladım Baba ocağı artık yorulmuş nihayet Bir daha seneye görmek ya kısmet Bana baktı eyledi nefret Çaresizce baktım baktım ağladım Ambara çıktığımda tencereler yorulmuş Su görmemiş koca dutlar kurumuş Merdivene adım attım o da çürümüş Gençliğime baktım baktım ağladım