Ufkun Kızıllığa Büründüğü An — Yusuf Ablak

Akşamdı Ufkun kızıllığa büründüğü andı Hızlıca yanıma geliverdi Nefes nefeseydi Derin bir iç çekti Buyurun dedim Yutkundu Gözleri sabitlendi Yüzü kasıldı Dondu kaldı Damlayıverdi gözyaşları Ardından bakakaldım Tekrar buyurun dedim Utandı söyleyemedi Hep sustu