Uğultu — Okan Akkaya

Onun varlığına ve hareketlerine olan özlem ve merakım o denli şiddetlendi ki sıradan bir alıcı gibi içeri girmeyi düşündüm Lakin bunu yapmak için gerekli cesareti kendimde bulamadığım gibi onun bu kadar yakınına gitmenin tüm şüpheyi üzerime çekeceğinden emindim Şimdiye kadar beni fark etmiş olma ihtimalini oldukça yüksek görüyordum ve sokağın ortasında olay çıkarmamasının tek sebebi göz önünde olmak istememesi olsa gerekti Ancak hayır göz önünde olmak istemeyen bir insan karanlığın içerisinde beyaz bir ışık gibi parlamaz Belki de sadece gururumu hatırlayıp geri döneceğime veya bu mantıksız takibe bir son vereceğime inanıyordu Nitekim bunların hiçbirisi olmadı ve dükkanın karşısındaki kaldırımda bir posta kutusu gibi dikilmeyi ve oluşabilecek en ufak açıklıktan öne çıkacak bir detayı yakalamayı bekledim Bir tiryaki gibi bir sonraki nefesi bir sonraki yudumu veya bir sonraki kartı bekledim