Ümmid i Aşkım Fikriye — Eriş Ülger

Fikriye Hanım Gazi Mustafa Kemal Paşa için bazen bir gerçek bazen bir masaldır Genellikle masallar hep mutlu sonuçlanır Ama bu sadece masallarda böyledir Bir yalnız adam Çankaya Köşkü nün o zamanki Ankara nın bütün güzelliklerini gören balkonundadır Bir ağustos sabahıdır Güneş kendine has sükûneti içinde yavaş yavaş doğmaktadır Bu yalnız adam derin düşünceler içinde kâğıdı kalemi eline alır Erkenden kendisini terk edip giden onarılmaz acılar içinde bırakan adını unutamadığı bir kadının arkasından yazmaya başlar Yazdıkları bir şiir değil bir ağıttır Bir hüzün gibi geldi geçti hayalimden Şikayetçi olmadı yorgun başımdan Bambaşka bir lezzetti sunduğu kahve fincanından Kaybolup gitmesi mümkün değil sızlayan vicdanımdan

Fikriye Hanım Gazi Mustafa Kemal Paşa için bazen bir gerçek bazen bir masaldır Genellikle masallar hep mutlu sonuçlanır Ama bu sadece masallarda böyledir Bir yalnız adam Çankaya Köşkü nün o zamanki Ankara nın bütün güzelliklerini gören balkonundadır Bir ağustos sabahıdır Güneş kendine has sükûneti içinde yavaş yavaş doğmaktadır Bu yalnız adam derin düşünceler içinde kâğıdı kalemi eline alır Erkenden kendisini terk edip giden onarılmaz acılar içinde bırakan adını unutamadığı bir kadının arkasından yazmaya başlar Yazdıkları bir şiir değil bir ağıttır Bir hüzün gibi geldi geçti hayalimden Şikâyetçi olmadı yorgun başımdan Bambaşka bir lezzetti sunduğu kahve fincanından Kaybolup gitmesi mümkün değil sızlayan vicdanımdan

Fikriye Hanım Gazi Mustafa Kemal Paşa için bazen bir gerçek bazen bir masaldır Genellikle masallar hep mutlu sonuçlanır Ama bu sadece masallarda böyledir img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Fikriye Hanım Gazi Mustafa Kemal Paşa için bazen bir gerçek bazen bir masaldır Genellikle masallar hep mutlu sonuçlanır Ama bu sadece masallarda böyledir Bir yalnız adam Çankaya Köşkü nün o zamanki Ankara nın bütün güzelliklerini gören balkonundadır Bir ağustos sabahıdır Güneş kendine has sükûneti içinde yavaş yavaş doğmaktadır Bu yalnız adam derin düşünceler içinde kâğıdı kalemi eline alır Erkenden kendisini terk edip giden onarılmaz acılar içinde bırakan adını unutamadığı bir kadının arkasından yazmaya başlar Yazdıkları bir şiir değil bir ağıttır Bir hüzün gibi geldi geçti hayalimden Şikâyetçi olmadı yorgun başımdan Bambaşka bir lezzetti sunduğu kahve fincanından Kaybolup gitmesi mümkün değil sızlayan vicdanımdan