Ümran Ben ve Diğerleri
Kanguru
Gözyaşları aktı yeniden Silahı elinde tutamıyordu bir türlü Pürüzsüz gülkurusu avuçlarına büyük geliyordu o üstelik ağırdı Avlunun ortasında büyüyen mandalina ağacının altındaki koltuğa çöktü Etrafta çekirgelerden başka hiçbir şey kımıldamıyordu sanki Pıtpıt pıt Hiç durmuyorlardı Gülşen ağacın sık yeşil yapraklarına aralarındaki koy yarıklarına baktı arada sırada üzerine düşen ufacık beyaz çiçekleri alıp kokladı Duyumsadığı sıkıntıyla göğüs geçirdi Çöktüğü koltuktan hızla kalktı Gülşen Silahı yeniden eline aldı çantasına yerleştirdi Evinin kapısını olanca gücüyle çekti mandalina ağacına baktı kocasıyla ağacı diktikleri günü anımsadı