Üşüyorum Biraz Daha Yak Canımı — Emre Er

Çok güzeldi sarıydı saçları Gidilmemiş bir deniz gibiydi teni Karanlığı aydınlatan bir ateşti elleri Çok güzeldi ama kalabalıktı içi İstanbul gibi Bir ben yer edinemedim içinde Oysa ne güzeldin benim içimde