Ütopya — Özgür Köktürk

KEŞKE Asılı kaldı gülüş donuk yüzünde İçinde saklıydı oysa hep düşleri Ne bir rüyası oldu uykusunda Ne gelecek hayalleri Yaşamak denilen çıkmazda Keşke tek ölüm gelseydi üstüne Belki direnecekti çığlık çığlığa Belki sonsuz bir zamansızlıktı yankısı Umursamaz yalnızlıklar yokuşunda Sabaha yordum kararmış bulutları Karanlığa da alışırdım böyle Keşke tek gece gelseydi üstüme

KEŞKEAsılı kaldı gülüş donuk yüzündeİçinde saklıydı oysa hep düşleri Ne bir rüyası oldu uykusunda Ne gelecek hayalleriYaşamak denilen çıkmazdaKeşke tek ölüm gelseydi üstüne Belki direnecekti çığlık çığlığaBelki sonsuz bir zamansızlıktı yankısı Umursamaz yalnızlıklar yokuşundaSabaha yordum kararmış bulutlarıKaranlığa da alışırdım böyleKeşke tek gece gelseydi üstüme

KEŞKE Asılı kaldı gülüş donuk yüzünde İçinde saklıydı oysa hep düşleri Ne bir rüyası oldu uykusunda Ne gelecek hayalleri Yaşamak denilen çıkmazda Keşke tek ölüm gelseydi üstüne Belki direnecekti çığlık çığlığa Belki sonsuz bir zamansızlıktı yankısı Umursamaz yalnızlıklar yokuşunda Sabaha yordum kararmış bulutları Karanlığa da alışırdım böyle Keşke tek gece gelseydi üstüme