Üveyik Zamanı Duru Göl deydik — Ahmet Kök

Bazı yazlar sadece geçip gitmez İçimizde bir ömür kalır 1980lerin Ordusunda Plaj Mahallesinin tozlu yollarında başlayan bu hikâye yalnızca bir çocukluk anlatısı değil arkadaşlığın mahalle kültürünün ve unutulmaz yazların kolektif hafızasıdır İstanbul dan Orduya yaz tatiline gelen Ali mahalleye adım atar atmaz Laz Ahmet ve İskender in bitmeyen iddiaları dut ağacının altında yaşanan komik çekişmeler ve Figen Ablanın ince tebessümü arasında kendini eski bir masalın içinde bulur Çocukluk arkadaşlıklarıyla harmanlanmış bu anlatı bir yandan güldürürken bir yandan da hepimizin içindeki eski yazları usulca uyandırır Ahmet Kök mahalle hayatının ayrıntılarını mizahla ve derin bir gözlem gücüyle yansıtarak zamanın ağır aktığı ama anıların hızla biriktiği bir dönemi yeniden canlandırıyor Yerel ağızla kurulan diyaloglar dut torbalarıyla dolup taşan küçük maceralar ve sessizce filizlenen ilk duygular Hepsi burada Üveyik Zamanı Duru Göl deydik büyümeye dair içten bir roman geçmişin kokusunu sesini ve ışığını taşıyan bir yaz günlüğü