Uygarlıktan Önce Savaşlar Barışçıl Vahşi Miti

Kendimizi canavarlaştırdığımızda insan olmanın acılarından ve yüklerinden kurtuluyor muyuz İki dünya savaşının yarattığı sarsıntının ve yıkımın ortasında Batı uygarlaşmanın bedelini tartışmaya açmıştı Yaşananların hatırası tazeydi ve yeni şekillenen Soğuk Savaş nedeniyle topyekûn yıkım olasılığının ilk kez ufukta belirmesiyle gelecek de parlak görünmüyordu Böyle bir ortamda sosyal bilimciler özellikle de bazı önde gelen antropologlar ve etnologlar felaketten çıkış yolunu uzak geçmişte tarihöncesinde yaban ve ilkel uygarlıklarda kayıp bir altın çağ da aradılar Tarihöncesi ve yaban toplumlarda savaş çok nadir görülüyordu fazla can kaybına yol açmıyordu çocuksuydu Vahşiler soylu ve barışçıldı uygarlarsa savaşçı ve şeytan gittikleri yere hastalık ölüm kötülük ve acı götürmüşlerdi Bu anlayış son elli yıl içinde itiraz edilemeyen bir tabu hâline geldi Yayımlandığı tarihten beri çoksatanlar arasında yer alan bu kışkırtıcı kitap işte bu anlayışa meydan okuyor Amerika dan Okyanusya ya Batı Avrupa dan Kuzey Kutup Dairesi ne ve Asya ya kadar dünyanın dört bir yanından derlediği antropolojik arkeolojik ve etnografik bulgularla bize bambaşka ve ürkütücü bir tablo sunuyor Vahşilerin savaşlarının da en az uygarlarınki kadar acımasız şiddetli ve tehditkâr olduğunu ortaya koyuyor Toplu kıyımların gerçekleştiği tarihöncesi mezarlıklardan ilkel toplumların savaş müzakere ve mübadele biçimlerine kadar birçok konuya eğilerek geçmişi barışçıllaştıran uygar yorumların da Batı insanının kibrinin bir ürünü olduğunu gözler önüne seriyor