Uykusu Kaçan Ayılar — Mehmet Pektaş

Ayı Sabahattin yatakta bir o yana bir bu yana dönüp duruyordu Bir ara içi geçecek gibi oluyor kısa süreli bir horultu çıkarıp bir türlü derin uykuya dalamıyordu Karısının da gözüne gram uyku girmemişti Kocasının dönüp durması üzerlerindeki ince örtüyü çekiştirmesi zaten gelmeyen uykuyu hepten kaçırmıştı Sırt üstü dönüp gözlerini mağaranın tavanına dikti Alışık olmadığı bu sıcaklık onu fazlasıyla bunaltmıştı Ofladı pufladı olmadı Kendini biraz geriye çekip yatakta oturdu Kollarını önünde bağladı Tıslayıp duran kocasına diziyle vurdu Ayı Sabahattin örtüyü biraz daha çekiştirerek Hıı dedi Ayı Çevriye bu defa dirseğiyle dürttü kocasını Ayı Sabahattin in sesi biraz daha sertleşti Hım Kocasının bu ilgisizliği dişi ayıyı iyice germişti Uyuyamıyorum Sabahattin U yu ya mı yo rum diye sesini yükseltti Ayı Sabahattin bunun üzerine yavaşça sırt üstü döndü Üstündeki örtü ile terini sildikten sonra doğrulup oturma pozisyonu aldı Al benden de o kadar Bu bahar ne zaman gelecek dedi Ayı Çevriye de öfkeliydi Çıldırtma beni Sabahattin Kış gelmedi ki bahar gelsin Ayı Sabahattin Doğru diyorsun Çevriye Ocağın ortası geldi hâlâ ortalık günlük güneşlik Midem de nasıl kazındı Haydi kalk da yiyecek bir şeyler hazırla Belki tok karna uykumuz gelir Tanıtım Bülteninden

Mehmet Pektaş tarafından kaleme alınan Uykusu Kaçan Ayılar Sebe Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Uykusu Kaçan Ayılar Mehmet Pektaş Kitap Özeti Ayı Sabahattin yatakta bir o yana bir bu yana dönüp duruyordu Bir ara içi geçecek gibi oluyor kısa süreli bir horultu çıkarıp bir türlü derin uykuya dalamıyordu Karısının da gözüne gram uyku girmemişti Kocasının dönüp durması üzerlerindeki ince örtüyü çekiştirmesi zaten gelmeyen uykuyu hepten kaçırmıştı Sırt üstü dönüp gözlerini mağaranın tavanına dikti Alışık olmadığı bu sıcaklık onu fazlasıyla bunaltmıştı Ofladı pufladı olmadı Kendini biraz geriye çekip yatakta oturdu Kollarını önünde bağladı Tıslayıp duran kocasına diziyle vurdu Ayı Sabahattin örtüyü biraz daha çekiştirerek Hıı dedi Ayı Çevriye bu defa dirseğiyle dürttü kocasını Ayı Sabahattinin sesi biraz daha sertleşti Hım Kocasının bu ilgisizliği dişi ayıyı iyice germişti Uyuyamıyorum Sabahattin U yu ya mı yo rum diye sesini yükseltti Ayı Sabahattin bunun üzerine yavaşça sırt üstü döndü Üstündeki örtü ile terini sildikten sonra doğrulup oturma pozisyonu aldı Al benden de o kadar Bu bahar ne zaman gelecek dedi Ayı Çevriye de öfkeliydi Çıldırtma beni Sabahattin Kış gelmedi ki bahar gelsin Ayı Sabahattin Doğru diyorsun Çevriye Ocağın ortası geldi hâlâ ortalık günlük güneşlik Midem de nasıl kazındı Haydi kalk da yiyecek bir şeyler hazırla Belki tok karna uykumuz gelir Yayınevi Sebe Yayınları Yazar Mehmet Pektaş Sayfa 128 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Mayıs 2024 Barkod 9786259450896 Kategori Mizah Öykü

Ayı Sabahattin yatakta bir o yana bir bu yana dönüp duruyordu Bir ara içi geçecek gibi oluyor kısa süreli bir horultu çıkarıp bir türlü derin uykuya dalamıyordu Karısının da gözüne gram uyku girmemişti Kocasının dönüp durması üzerlerindeki ince örtüyü çekiştirmesi zaten gelmeyen uykuyu hepten kaçırmıştı Sırt üstü dönüp gözlerini mağaranın tavanına dikti Alışık olmadığı bu sıcaklık onu fazlasıyla bunaltmıştı Ofladı pufladı olmadı Kendini biraz geriye çekip yatakta oturdu Kollarını önünde bağladı Tıslayıp duran kocasına diziyle vurdu Ayı Sabahattin örtüyü biraz daha çekiştirerek Hıı dedi Ayı Çevriye bu defa dirseğiyle dürttü kocasını Ayı Sabahattinin sesi biraz daha sertleşti Hım Kocasının bu ilgisizliği dişi ayıyı iyice germişti Uyuyamıyorum Sabahattin U yu ya mı yo rum diye sesini yükseltti Ayı Sabahattin bunun üzerine yavaşça sırt üstü döndü Üstündeki örtü ile terini sildikten sonra doğrulup oturma pozisyonu aldı Al benden de o kadar Bu bahar ne zaman gelecek dedi Ayı Çevriye de öfkeliydi Çıldırtma beni Sabahattin Kış gelmedi ki bahar gelsin Ayı Sabahattin Doğru diyorsun Çevriye Ocağın ortası geldi hâlâ ortalık günlük güneşlik Midem de nasıl kazındı Haydi kalk da yiyecek bir şeyler hazırla Belki tok karna uykumuz gelir

Ayı Sabahattin yatakta bir o yana bir bu yana dönüp duruyordu Bir ara içi geçecek gibi oluyor kısa süreli bir horultu çıkarıp bir türlü derin uykuya dalamıyordu Karısının da gözüne gram uyku girmemişti Kocasının dönüp durması üzerlerindeki ince örtüyü çekiştirmesi zaten gelmeyen uykuyu hepten kaçırmıştı Sırt üstü dönüp gözlerini mağaranın tavanına dikti Alışıkolmadığı bu sıcaklık onu fazlasıyla bunaltmıştı Ofladı pufladı olmadı Kendini biraz geriye çekip yatakta oturdu Kollarını önünde bağladı Tıslayıp duran kocasına diziyle vurdu Ayı Sabahattin örtüyü biraz daha çekiştirerek Hıı dedi Ayı Çevriye bu defa dirseğiyle dürttü kocasını Ayı Sabahattin in sesi biraz daha sertleşti Hım Kocasının bu ilgisizliği dişi ayıyı iyice germişti Uyuyamıyorum Sabahattin U yu ya mı yo rum diye sesini yükseltti Ayı Sabahattin bunun üzerine yavaşça sırt üstü döndü Üstündeki örtü ile terini sildikten sonra doğrulup oturma pozisyonu aldı Al benden de o kadar Bu bahar ne zaman gelecek dedi Ayı Çevriye de öfkeliydi Çıldırtma beni Sabahattin Kış gelmedi ki bahar gelsin Ayı Sabahattin Doğru diyorsun Çevriye Ocağın ortası geldi hâlâ ortalık günlük güneşlik Midem de nasıl kazındı Haydi kalk da yiyecek bir şeyler hazırla Belki tok karna uykumuz gelir Tanıtım Bülteninden