Uyurgezerin Seyahatnamesi — Orçun Güzer

Orçun Güzer in 1995 2018 yılları arasında yazdığı şiirleri Uyurgezerin Seyahatnamesi adıyla okura merhaba diyor Kitaptan tadımlık bir şiir Rüzgâr uçan yaprakların soluğuydu gökyüzü dev bir kül çanağı Şimdiyse güneş bir göz bizi yukarıdan izleyen ve bulutlar sonsuzluk tarlaları Yine buradayız hâlâ her şey güzel yeni tansıklar filizleniyor tanın tapınağında Biliyorum hiçbir şey bitmeyecek hiçbir şeyden sonra Biliyorum yalnızca küçük noktalar bunlar uzun çizginin üstünde Hep böyle kalsın istiyorum ellerim yüzüm ayaklarım Hep böyle hiç doğmamış ya da çoktan ölü Hep böyle yaşarken ölümsüz ve ölünceye kadar ölümsüz Orçun Güzer 1975 de İzmit de doğdu Antalya Lisesini 1992 ODTÜ Biyolojiyi 1998 bitirdi ve yüksek lisansını da bu bölümde yaptı 2001 2002 den beri ilaç sektöründe ilaç geliştirme alanında çalışıyor Kitaplarla sinemayla ve iki alan arasındaki etkileşimlerle ilgileniyor İlk olarak iki şiiriyle Varlık dergisinde göründü 2000 Şiirleri Sonsuzluk ve Bir Gün 2005 ile Geceyazısı 2005 2006 dergilerinde edebiyat eleştirileri Virgül 2005 2007 2009 Ayraç 2011 2012 ve Roman Kahramanları 2014 dergileri ile K24 2015 ve Eleştirel Kültür 2017 internet mecralarında yayımlandı 2013 yılında Kent Labirent adlı dosyasıyla Dünyanın Öyküsü Dergisi Öykü Ödülü nü kazandı

Uyurgezerin Seyahatnamesi Orçun Güzer şiir 112 sayfa 13 5 x 21 5 cm Ekim 2019 1 basım ISBN 978 605 9626 26 2 Bu kitap 500 adet basılmış ve tüm nüshaları numaralanmıştır Orçun Güzer in 1995 2018 yılları arasına yayılan uzun bir inşa döneminin ürünü ilk şiir kitabı Uyurgezerin Seyahatnamesi okurla buluşuyor

Kimileri hayalperestliğin bayrağını bir ömür taşır Rüyasında gördüğü bir ülkenin haritasını uyanıkken yolunu bulmak için kullanır Bu bir sığınma değil meydan okumadır İşte meydan ortadadır hiçbir yerdedir ve oradadır Ve hayalperest gelebileni o meydana çağırır

Rüzgar uçan yaprakların soluğuydu gökyüzü dev bir kül çanağıŞimdiyse güneş bir göz bizi yukarıdan izleyen ve bulutlarsonsuzluk tarlalarıYine buradayız hala her şey güzel yeni tansıklar filizleniyortanın tapınağındaBiliyorum hiçbir şey bitmeyecek hiçbir şeyden sonraBiliyorum yalnızca küçük noktalar bunlar uzun çizginin üstündeHep böyle kalsın istiyorum ellerim yüzüm ayaklarımHep böyle hiç doğmamış ya da çoktan ölüHep böyle yaşarken ölümsüz ve ölünceye kadar ölümsüz

Rüzgar uçan yaprakların soluğuydu gökyüzü dev bir kül çanağıŞimdiyse güneş bir göz bizi yukarıdan izleyen ve bulutlarsonsuzluk tarlalarıYine buradayız hala her şey güzel yeni tansıklar filizleniyortanın tapınağındaBiliyorum hiçbir şey bitmeyecek hiçbir şeyden sonraBiliyorum yalnızca küçük noktalar bunlar uzun çizginin üstündeHep böyle kalsın istiyorum ellerim yüzüm ayaklarımHep böyle hiç doğmamış ya da çoktan ölüHep böyle yaşarken ölümsüz ve ölünceye kadar ölümsüz

Rüzgâr uçan yaprakların soluğuydu gökyüzü dev bir kül çanağı Şimdiyse güneş bir göz bizi yukarıdan izleyen ve bulutlar sonsuzluk tarlaları Yine buradayız hâlâ her şey güzel yeni tansıklar filizleniyor tanın tapınağında Biliyorum hiçbir şey bitmeyecek hiçbir şeyden sonra Biliyorum yalnızca küçük noktalar bunlar uzun çizginin üstünde Hep böyle kalsın istiyorum ellerim yüzüm ayaklarım Hep böyle hiç doğmamış ya da çoktan ölü Hep böyle yaşarken ölümsüz ve ölünceye kadar ölümsüz