Uzak Ülkeme Doğru — Serdar Kacır

kaftanımın terzisi bükülmez bileğiyle kararan aynalara çekiyor beni ve birden çökünce alnıma zamanın gölgesi fırtına yatağında biriken bir küheylan ateşin renginde gelip değdi rüzgara sesini sandım bu hayatla ölüm arasında didişmeydi ki aşkla birlik dindi