Üzgün Ağaç Ağıdı
Sur
bu da düş için çekilmiş bir öğle sonrasıdır ne gözlerinin dokunduğu evler gölgeler ne ellerinin bıraktığı izler yazıldı taşa zaman bir sır gibi kendinde unuttu beni ikindi silüeti gibi yazıya saldı sevdiğim gülen gözlerim benim bu ağaç niye kırıldı