Vahdet i Vücudu Savunmak — Muhammed Bedirhan

Elinizdeki bu kitapta İbn Arabî sonrası tasavvuf tarihinin en önemli problemi konumunda olan vahdet i vücûd tartışmaları ve bu tartışmalar içerisinde Abdülganî Nablûsî nin yeri ve önemi incelenmiştir Sûfîler ilk devirlerden itibaren tasavvufun gerek bir dindarlık modeli gerek bir ilim olması nedeniyle ortaya koydukları dünya görüşleri dolayısıyla toplumsal ve entelektüel açıdan çeşitli tartışmalarda taraf oldular Bu tartışmalar sonucunda bazı din bilginleri ve dînî gruplar tarafından bid atçilik ilhâd ve zındıklıkla suçlandılar Bu ithamlar karşısında kendi din ve dünya görüşlerinin meşrûiyet zeminini göstermek sûfîlerin entelektüel faaliyetlerinin en önemli hedefleri arasındaydı Sûfîlerin tasavvufun meşrûiyetini kanıtlamaya çalıştığı bu devirlerden itibaren gelişen tasavvuf doktrini İbn Arabî ve öğrencisi Sadreddin Konevî ile büyük ölçüde sistematik bir yapıya büründü ve vahdet i vücûd adı ile bilinen metafizik anlayış olarak karşımıza çıktı Vahdet i vücûdun tasavvuf içerisinde hâkim anlayışı temsil etmeye başladığı dönemden sonra tasavvufa yöneltilen eleştiriler büyük ölçüde vahdet i vücûd anlayışı üzerinden sürdürüldü Dolayısıyla tasavvufa yönelik muhâlefet vahdet i vücûd anlayışı ile ilk dönemden beri var olan ilhâd bid at ve zındıklık suçlamalarının genişletilmesi ve tartışmalara yeni başlıkların eklenmesini beraberinde getirdi İşte elinizdeki bu çalışma vahdet i vücûd üzerindeki tartışmaların tarihsel serüvenini ve teorik zeminini özet biçimde ele alarak bu tartışmalarda Abdülganî Nablûsî nin yerini tespit etmeyi hedeflemektedir Bu çerçevede tartışmaların ilk dönemdeki kökenlerinin temel itiraz noktalarının bu itiraz noktalarının vahdet i vücûd ile kazandığı yeni boyutların bunlar üzerinde sûfîler ile muhâlifleri arasında ortaya çıkan polemiklerin izi önemli bir tasavvuf ve vahdet i vücûd müdâfii olan Abdülganî Nablûsî bağlamında sürülmektedir

Elinizdeki bu kitapta İbn Arabî sonrası tasavvuf tarihinin en önemli problemi konumunda olan vahdet i vücûd tartışmaları ve bu tartışmalar içerisinde Abdülganî Nablûsî nin yeri ve önemi incelenmiştir Sûfîler ilk devirlerden itibaren tasavvufun gerek bir dindarlık modeli gerek bir ilim olması nedeniyle ortaya koydukları dünya görüşleri dolayısıyla toplumsal ve entelektüel açıdan çeşitli tartışmalarda taraf oldular Bu tartışmalar sonucunda bazı din bilginleri ve dînî gruplar tarafından bid atçilik ilhâd ve zındıklıkla suçlandılar Bu ithamlar karşısında kendi din ve dünya görüşlerinin meşrûiyet zeminini göstermek sûfîlerin entelektüel faaliyetlerinin en önemli hedefleri arasındaydı Sûfîlerin tasavvufun meşrûiyetini kanıtlamaya çalıştığı bu devirlerden itibaren gelişen tasavvuf doktrini İbn Arabî ve öğrencisi Sadreddin Konevî ile büyük ölçüde sistematik bir yapıya büründü ve vahdet i vücûd adı ile bilinen metafizik anlayış olarak karşımıza çıktı Vahdet i vücûdun tasavvuf içerisinde hâkim anlayışı temsil etmeye başladığı dönemden sonra tasavvufa yöneltilen eleştiriler büyük ölçüde vahdet i vücûd anlayışı üzerinden sürdürüldü Dolayısıyla tasavvufa yönelik muhâlefet vahdet i vücûd anlayışı ile ilk dönemden beri var olan ilhâd bid at ve zındıklık suçlamalarının genişletilmesi ve tartışmalara yeni başlıkların eklenmesini beraberinde getirdi İşte elinizdeki bu çalışma vahdet i vücûd üzerindeki tartışmaların tarihsel serüvenini ve teorik zeminini özet biçimde ele alarak bu tartışmalarda Abdülganî Nablûsî nin yerini tespit etmeyi hedeflemektedir Bu çerçevede tartışmaların ilk dönemdeki kökenlerinin temel itiraz noktalarının bu itiraz noktalarının vahdet i vücûd ile kazandığı yeni boyutların bunlar üzerinde sûfîler ile muhâlifleri arasında ortaya çıkan polemiklerin izi önemli bir tasavvuf ve vahdet i vücûd müdâfii olan Abdülganî Nablûsî bağlamında sürülmektedir

Elinizdeki bu kitapta İbn Arabî sonrası tasavvuf tarihinin en önemli problemi konumunda olan vahdet i vücûd tartışmaları ve bu tartışmalar içerisinde Abdülganî Nablûsî nin yeri ve önemi incelenmiştir Sûfîler ilk devirlerden itibaren tasavvufun gerek bir dindarlık modeli gerek bir ilim olması nedeniyle ortaya koydukları dünya görüşleri dolayısıyla toplumsal ve entelektüel açıdan çeşitli tartışmalarda taraf oldular Bu tartışmalar sonucunda bazı din bilginleri ve dînî gruplar tarafından bid atçilik ilhâd ve zındıklıkla suçlandılar Bu ithamlar karşısında kendi din ve dünya görüşlerinin meşrûiyet zeminini göstermek sûfîlerin entelektüel faaliyetlerinin en önemli hedefleri arasındaydı Sûfîlerin tasavvufun meşrûiyetini kanıtlamaya çalıştığı bu devirlerden itibaren gelişen tasavvuf doktrini İbn Arabî ve öğrencisi Sadreddin Konevî ile büyük ölçüde sistematik bir yapıya büründü ve vahdet i vücûd adı ile bilinen metafizik anlayış olarak karşımıza çıktı Vahdet i vücûdun tasavvuf içerisinde hâkim anlayışı temsil etmeye başladığı dönemden sonra tasavvufa yöneltilen eleştiriler büyük ölçüde vahdet i vücûd anlayışı üzerinden sürdürüldü Dolayısıyla tasavvufa yönelik muhâlefet vahdet i vücûd anlayışı ile ilk dönemden beri var olan ilhâd bid at ve zındıklık suçlamalarının genişletilmesi ve tartışmalara yeni başlıkların eklenmesini beraberinde getirdi İşte elinizdeki bu çalışma vahdet i vücûd üzerindeki tartışmaların tarihsel serüvenini ve teorik zeminini özet biçimde ele alarak bu tartışmalarda Abdülganî Nablûsî nin yerini tespit etmeyi hedeflemektedir Bu çerçevede tartışmaların ilk dönemdeki kökenlerinin temel itiraz noktalarının bu itiraz noktalarının vahdet i vücûd ile kazandığı yeni boyutların bunlar üzerinde sûfîler ile muhâlifleri arasında ortaya çıkan polemiklerin izi önemli bir tasavvuf ve vahdet i vücûd müdâfii olan Abdülganî Nablûsî bağlamında sürülmektedir

Elinizdeki bu kitapta İbn Arabî sonrası tasavvuf tarihinin en önemli problemi konumunda olan vahdet i vücûd tartışmaları ve bu tartışmalar içerisinde Abdülganî Nablûsî nin yeri ve önemi incelenmiştir Sûfîler ilk devirlerden itibaren tasavvufun gerek bir dindarlık modeli gerek bir ilim olması nedeniyle ortaya koydukları dünya görüşleri dolayısıyla toplumsal ve entelektüel açıdan çeşitli tartışmalarda taraf oldular Bu tartışmalar sonucunda bazı din bilginleri ve dînî gruplar tarafından bid atçilik ilhâd ve zındıklıkla suçlandılar Bu ithamlar karşısında kendi din ve dünya görüşlerinin meşrûiyet zeminini göstermek sûfîlerin entelektüel faaliyetlerinin en önemli hedefleri arasındaydı Sûfîlerin tasavvufun meşrûiyetini kanıtlamaya çalıştığı bu devirlerden itibaren gelişen tasavvuf doktrini İbn Arabî ve öğrencisi Sadreddin Konevî ile büyük ölçüde sistematik bir yapıya büründü ve vahdet i vücûd adı ile bilinen metafizik anlayış olarak karşımıza çıktı Vahdet i vücûdun tasavvuf içerisinde hâkim anlayışı temsil etmeye başladığı dönemden sonra tasavvufa yöneltilen eleştiriler büyük ölçüde vahdet i vücûd anlayışı üzerinden sürdürüldü Dolayısıyla tasavvufa yönelik muhâlefet vahdet i vücûd anlayışı ile ilk dönemden beri var olan ilhâd bid at ve zındıklık suçlamalarının genişletilmesi ve tartışmalara yeni başlıkların eklenmesini beraberinde getirdi İşte elinizdeki bu çalışma vahdet i vücûd üzerindeki tartışmaların tarihsel serüvenini ve teorik zeminini özet biçimde ele alarak bu tartışmalarda Abdülganî Nablûsî nin yerini tespit etmeyi hedeflemektedir Bu çerçevede tartışmaların ilk dönemdeki kökenlerinin temel itiraz noktalarının bu itiraz noktalarının vahdet i vücûd ile kazandığı yeni boyutların bunlar üzerinde sûfîler ile muhâlifleri arasında ortaya çıkan polemiklerin izi önemli bir tasavvuf ve vahdet i vücûd müdâfii olan Abdülganî Nablûsî bağlamında sürülmektedir