Vahşet ve Utanç — Attila Damar

Bu kitap Her sabah gazeteleri açtığımda her akşam karşısına geçtiğim televizyon ekranında birkaç zavallı kadının daha kocaları sevgilileri babaları ve ağabeyleri olan erkekler tarafından dilim dilim doğrandığını ya da kurşunlanarak delik deşik edildiğini görüyorum Erkek olduğum gerçeği karşısında utanarak yerin dibine girdiğim Eşimin anamın ba cım ve kızımın yüzüne içim kan ağlayarak bakıyorum Kurdu çakalı domuzu ve cümle yabanı da kıskandıracak bu iğrenç bu korkunç vahşeti sorgularken Erkek olduğum gerçeğinden sıyrılıp İnsan olduğum üst gerçeğine sığınıyo rum Ve yurdumun tüm analarına bacılarına eşlerine ve eli yüzü öpülesi sevilesi ve sayılası kadınlarına binlerce yıllık bir borcun küçük bir ödentisidir Bu eser okyanustan tek bir damlacık da olsa karanlığa çakılan bir zerre kıvılcım gibi geleceğin evrensel yangınına bir ilk tir diye umarak inanarak kaleme aldım Yurdumun tüm kadınlarına sevgi ve saygılarımla Attilâ Damar