Virdizeban — Erdinç Yıldırım

Sessizlik beynimizde o kadar ağır ki Susmuşuz bin yıl ağzımız mühürlenmiş Putların bilekleri çelikle jiletlenmiş Kan değil akan damarlardan isli miras tozuymuş Kadim rüzgâr söyledi bizleri öldüren oymuş Bir ses Korkma Kaldır başını ve bağır Tek çare içinden öteki seni çağır Sen haykırırsan biter bu karanlık Sen haykırırsan zamanda bir anlık Sarsılır böğründen Atlas ın omzundaki âlem Yer yerinden oynar bir lahza dururdu zaman Düzmece dünyanın yamalı dekorudur insan