Y ol — Birhan Keskin

Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana Al bu taşlar senin olsun O halde ve bundan böyle Bütün davullar vursun telleri topsun sazların boşluğa bağırsınlar birlikte Kan kusacağız Kan kusacağız Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize Bütün davullar gümlesin Boşluktan gelen boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnn Bak nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün Sayfa Sayısı 80 Baskı Yılı 2016 Dili Türkçe Yayınevi Metis Yayıncılık

Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana Al bu taşlar senin olsun O halde ve bundan böyle Bütün davullar vursun telleri topsun sazların boşluğa bağırsınlar birlikte Kan kusacağız Kan kusacağız Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize Bütün davullar gümlesin Boşluktan gelen boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnn Bak nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün Sayfa Sayısı 80Baskı Yılı 2016Dili TürkçeYayınevi Metis Yayıncılık

Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana Al bu taşlar senin olsun O halde ve bundan böyle Bütün davullar vursun telleri topsun sazların boşluğa bağırsınlar birlikte Kan kusacağız Kan kusacağız Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize Bütün davullar gümlesin Boşluktan gelen boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnn Bak nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün

Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana Al bu taşlar senin olsun O halde ve bundan böyle Bütün davullar vursun telleri topsun sazların boşluğa bağırsınlar birlikte Kan kusacağız Kan kusacağız Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize Bütün davullar gümlesin Boşluktan gelen boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnn Bak nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün

Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana Al bu taşlar senin olsun O halde ve bundan böyle Bütün davullar vursun telleri topsun sazların boşluğa bağırsınlar birlikte Kan kusacağız Kan kusacağız Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize Bütün davullar gümlesin Boşluktan gelen boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnn Bak nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün

Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana Al bu taşlar senin olsun O halde ve bundan böyle Bütün davullar vursun telleri topsun sazların boşluğa bağırsınlar birlikte Kan kusacağız Kan kusacağız Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize Bütün davullar gümlesin Boşluktan gelen boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnn Bak nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün Yayınevi METİS YAYINLARI Yazar BİRHAN KESKİN

Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm her gün bir insana bakıp yüzümü yere eğdim Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım Her gün birileri konuştu onları dinliyor gibi yaptım Her gün bir kez neredeyim diye sordum kendime Her gün bir kuzey kışı indi içime Her gün karşımda duran fotoğraflarına baktım Bir kez öfkelendim her gün bir kez sordum kendime neden bu kadar bağlandın Her gün adalet ve zalimlik üzerine düşündüm Belki de her şey Her gün bir barbar bir medeni ile gezdim sokaklarda Minareleri her gün sabaha ezan sesleriyle ben açtım Her gün bir perdeyi aralamaya çalıştım Her gün hiçbir şeyi anlamadığımı düşündüm her gün her şeyi anladığımı düşündüm Güvercinleri yolculadım Her gün günlere dayanamadığımı düşündüm Kitapları alt alta dergileri kıvırarak yan yana dizdim Ne idüğü belirsiz yerler benimle yürüdü Gördüğüm her cümle bana bir bıçak gibi battı anlamadım Her gün bir taş parçası söktüm içimden Her gün uyku beni koynuna alsın diye yalvardım Her gün gün bitiyor gece bitmiyor dedim Her gün işlerin beni avutmadığını gördüm Ayrılık günlerini sonradan niçin sisli bir perde gibi hatırlarız diye sordum Öfkeni unutma dedim kendime her gün unutursan düşersin dedim Her gün en az bir saati ayakta durmaya dimdik durmaya ayırdım Her gün ömür sözcüğünü bir kez kalbimden geçirdim Her gün ömür sözcüğü kömür gibi tınladı içimde Her gün sana içimden bir kez sevgilim diye seslendim Her gün sana bir kez zalim diye seslendim Her gün yan yana oturup birbirine rikkatle bakan iki yaşlı kadını düşündüm Her gün o kadınların bu fotoğrafı yırtıldı dedim Her gün ah ettim bir kere bir kere o âh ı geri aldım Her gün yol arkadaşım dedim kahırla kapladım sözlerimi Her gün acını tattım Her gün unutmak için değil unutmamak için ağu kattım kalbime Her gün insan olmak ne çok kusur içeriyor diye düşündüm Her gün bir kilidi açmaya çalıştım Başka bir şey vardı başka bir şey ben sana dünyanın değil yeryüzünün diliyle seslenmiştim Çile nedir günah ne Bana ne bunlardan Dünyanın merkezi sendin her gün ben senden uzayan uçsuz bucaksız bir kara Karrrrrrrrrraaaaaaaaaaaaaa

Geçen yıl toplu şiirleri Kim Bağışlayacak Beni ve Ba kitaplarını yayımladığımız Birhan Keskin in yeni şiir kitabı Y ol Kitap iki bölümden oluşuyor Kırk iki parçadan meydana gelen tek bir uzun şiir olan Taş Parçaları 17 Kasım 2005 11 Ocak 2006 arasında Eski Dünya içinde yer alan şiirler ise Mayıs Ekim 2005 arasında yazılmış sunu ya da bir parça matematik s 10 11 Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm her gün bir insana bakıp yüzümü yere eğdim Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım Her gün birileri konuştu onları dinliyor gibi yaptım Her gün bir kez neredeyim diye sordum kendime Her gün bir kuzey kışı indi içime Her gün karşımda duran fotoğraflarına baktım Bir kez öfkelendim her gün bir kez sordum kendime neden bu kadar bağlandın Her gün adalet ve zalimlik üzerine düşündüm Belki de her şey Her gün bir barbar bir medeni ile gezdim sokaklarda Minareleri her gün sabaha ezan sesleriyle ben açtım Her gün bir perdeyi aralamaya çalıştım Her gün hiçbir şeyi anlamadığımı düşündüm her gün her şeyi anladığımı düşündüm Güvercinleri yolculadım Her gün günlere dayanamadığımı düşündüm Kitapları alt alta dergileri kıvırarak yan yana dizdim Ne idüğü belirsiz yerler benimle yürüdü Gördüğüm her cümle bana bir bıçak gibi battı anlamadım Her gün bir taş parçası söktüm içimden Her gün uyku beni koynuna alsın diye yalvardım Her gün gün bitiyor gece bitmiyor dedim Her gün işlerin beni avutmadığını gördüm Ayrılık günlerini sonradan niçin sisli bir perde gibi hatırlarız diye sordum Öfkeni unutma dedim kendime her gün unutursan düşersin dedim Her gün en az bir saati ayakta durmaya dimdik durmaya ayırdım Her gün ömür sözcüğünü bir kez kalbimden geçirdim Her gün ömür sözcüğü kömür gibi tınladı içimde Her Kemal Varol Ayrılık taşları Radikal Kitap Eki 5 Mayıs 2006 Bir şairin sonraki kitaplarında mesele edineceği konu kimi zaman önceki şiirlerinin birinde saklı durur Söylenmiş ama üzerinde fazla durulmamış işaret edilmiş ama detaylandırılmamış adeta geçiştirilmiş bir mesele ya da kavram çok sonra o şairin ana sorunsalı olarak karşımıza çıkar Ya da tam tersi daha önce olumlu aktarım yapılan bir mesele aynı şairin elinde önceki anlamını geride bırakarak çok sonra başka bir anlama evrilir Bu dizeler Birhan Keskin in Kim Bağışlayacak Beni ad Mehmet H Doğan Keskin ses ler Milliyet Kitap Eki Haziran 2006 Metis Yayınları Altın Portakal lı iki şairin şiir kitaplarını ardı ardına yayımladı geçen ay Birhan Keskin in Y ol u ile Yücel Kayıran ın Çalgın ı Bu ay Y ol dan söz etmek istiyorum Taş Parçaları bölümündeki 42 şiirdeyse yalnızlığın terk edilmişliğin içinden tek bir kişiye sevgiliye sesleniş var Öfkeli nöbetler içinde çılgın bir sesleniş üstelik kurtuluş umudu da yok kesin Ben kaybettiğime ağlayayım sen kaybettiğine ağla Metin Celal Y ol da Ol mak Cumhuriyet Kitap Eki 29 Haziran 2006 Birhan Keskin ilk şiirini Yeryüzü Konukları nda yayınladığımız 1984 ten beri tanıdığım sevdiğim izlediğim bir şair Bir şairde bulunmasını önemsediğim kendi sesini kimliğini söyleyişini daha ilk yıllarda buldu korudu geliştirdi Lirik bir şiir söyleyişi var Sanki kendi kendine mırıldanıyormuş gibi ama alttan alta müziği bulunan bir söyleyiş İnsanın kendi kendiyle konuşsa tutturacağı türden Usul usul Yaşadıklarını dertlerini sorunlarını yakın bir arkadaşına anlatıyor sanki Yaşanmış bir aşk bitmiş bir ilişki son noktası konmuş bir dostluk ardından duyulan sıkıntılarını paylaşma isteğiyle biriyle konuşmak Bir monolog Kemal Varol Kusur İroni ve Oyun Mesele Dergisi Mart 2007 Halim Şafak Birhan Keskin in siyah bavulu Şiiri Özlüyorum Dergisi sayı 17 20 Mayıs 2006 unutmak için verdiğim bunca çabadan Yıldırım Türker Birhan Keskin in Y ol u Radikal 7 Mart 2009 Birhan Keskin in şiiriyle yatıp kalkarım Bir gün oturup bir başka şair için yazmıştım Önay Sözer Birhan Keskin de aşkın dünya hali Varlık Ocak 2011 Bir şairin çağdaşı olmak onunla aynı dünyayı paylaşmak onun okuyucusu için bir varoluş deneyimi haline gelebiliyorsa bunun üzerinde ayrıca durmak gerekir Birhan Keskin in şiirlerini ilk okuyuşumdan başlayarak ben de böyle bir deneyimin içine girdim Bu deneyime göre onun şiirlerinin güzel etkileyici vs olmalarının ötesinde bu niteliklere birçok başka şiir de sahip olabilir doğru şiirler olduğunu gördüm Doğru şiir bence bizi dünyadaki varoluşumuza açan bize bu varoluşla ne yapabileceğimizi ve aynı zamanda günlerin fırtınası içinde ayakta kalabileceğimiz bir yer gösteren şiirdir Bir şiir bizi bu anlamda yeniden dünyaya getirmiyorsa doğru sözcüğü Türkçede doğurmak tan geliyor ve giderek yazmaya sanatçı olmasak bile bundan böyle olmaya çağırmıyorsa onu unutmak gerekir Tabii ki bu kendi başına büyük ve aynı zamanda esnek olması gereken bir projedir her durumda tıpkı tıpkısına yerine getirilmeyebilir Ama işte yerine getirildiği bir örnek özellikle Keskin in Y ol adlı şiir kitabıdır Aşağıda söylediğim deneyimle ilgili olarak ortaya çıkan bir profili bu yapıttaki şiirlerin öz yapı ve kuruluşunda belirdiği gibi izlemek istiyorum Keskin in şiirinin yapısal bir özelliği şiir metninin kendine göndermede bulunmasıdır Kendine göndermeyi auto referentiality yazdığı yazıların başlıca yaratıcı bir ilkesi haline getirmesiyle tanınan

Kitap Hakkında Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm her gün bir insana bakıp yüzümü yere eğdim Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım Her gün birileri konuştu onları dinliyor gibi yaptım Her gün bir kez neredeyim diye sordum kendime Her gün bir kuzey kışı indi içime Her gün karşımda duran fotoğraflarına baktım Bir kez öfkelendim her gün bir kez sordum kendime neden bu kadar bağlandın Her gün adalet ve zalimlik üzerine düşündüm Belki de her şey Her gün bir barbar bir medeni ile gezdim sokaklarda Minareleri her gün sabaha ezan sesleriyle ben açtım Her gün bir perdeyi aralamaya çalıştım Her gün hiçbir şeyi anlamadığımı düşündüm her gün her şeyi anladığımı düşündüm Güvercinleri yolculadım Her gün günlere dayanamadığımı düşündüm Kitapları alt alta dergileri kıvırarak yan yana dizdim Ne idüğü belirsiz yerler benimle yürüdü Gördüğüm her cümle bana bir bıçak gibi battı anlamadım Her gün bir taş parçası söktüm içimden Her gün uyku beni koynuna alsın diye yalvardım Her gün gün bitiyor gece bitmiyor dedim Her gün işlerin beni avutmadığını gördüm Ayrılık günlerini sonradan niçin sisli bir perde gibi hatırlarız diye sordum Öfkeni unutma dedim kendime her gün unutursan düşersin dedim Her gün en az bir saati ayakta durmaya dimdik durmaya ayırdım Her gün ömür sözcüğünü bir kez kalbimden geçirdim Her gün ömür sözcüğü kömür gibi tınladı içimde Her gün sana içimden bir kez sevgilim diye seslendim Her gün sana bir kez zalim diye seslendim Her gün yan yana oturup birbirine rikkatle bakan iki yaşlı kadını düşündüm Her gün o kadınların bu fotoğrafı yırtıldı dedim Her gün ah ettim bir kere bir kere o âh ı geri aldım Her gün yol arkadaşım dedim kahırla kapladım sözlerimi Her gün acını tattım Her gün unutmak için değil unutmamak için ağu kattım kalbime Her gün insan olmak ne çok kusur içeriyor diye düşündüm Her gün bir kilidi açmaya çalıştım Başka bir şey vardı başka bir şey ben sana dünyanın değil yeryüzünün diliyle seslenmiştim Çile nedir günah ne Bana ne bunlardan Dünyanın merkezi sendin her gün ben senden uzayan uçsuz bucaksız bir kara Karrrrrrrrrraaaaaaaaaaaaaa Ürün Özellikleri Yazar Birhan Keskin Yayınevi Metis ISBN 9789753425612 Sayfa Sayısı 73 Dil Türkçe Cilt Tipi Karton Kapak

Madem arkandan ağlamamı bile çok gördün bana Al bu taşlar senin olsun O halde ve bundan böyle Bütün davullar vursun telleri topsun sazların boşluğa bağırsınlar birlikte Kan kusacağız Kan kusacağız Madem dünya bunca zalim Madem yakışmıyor kalbimize Bütün davullar gümlesin Boşluktan gelen boşluğu dolduranı Boşluğa böğüreni Vursunnn Bak nasıl kan kusuyor külde uyuyan Dünya görsün img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img