Yağmur — Ümit Değer

Pırıl pırıl ışıldayan iri siyah gözlere yakından bakınca yalnız ama farklı olanın girdabına kapılırdınız Derinlerde bir yerlerden seslenir sizi karanlığın yalnızlığına gerçekliğe çağırırdı İşte o zaman tüm bedeniniz ürpertiyle sarsılır yalnızlıktan kaçıp gerçeklerden kurtulmak endişesiyle paniğe kapılırdınız Ama tehlikeli ve kışkırtıcı bir merak duygusu sizi esir alır bu merak uğruna her şeyinizi ortaya koymaya daha ilk saniyelerde karar verirdiniz içten içe O karanlık yalnızlık sizin yuvanız sığınağınız olur karanlığın yalnızlığın parçası oluverirdiniz bir anda Böylece karanlık korkunuz kaybolur karanlıkta yeniden doğar gökyüzündeki ihtişamlı yıldızlardan biri haline gelirdiniz etrafınızdakileri yalnızlığın zemheri soğuğundan koruyan karanlığı yakıp kavuran bazen de kem gözlerden uzak uyumak dinlenmek için karanlığı üstüne çeken bir güneş gibi Kubilay tehlikeliydi evet hem de çok tehlikeli Onu diğerlerinden ayıran farklı kılan özel bir şeyler vardı Özel ama tehlikeli şeyler Kendinden geçmişti kendinden geçercesine sallıyordu kızıla boyanmış bıçağı Hayatın tam göbeğine saplıyordu Sanki ömrü boyunca bu anı beklemiş bu anı kollamıştı İşte o koca kafalı hayat tüm acımasızlığı tüm heybeti ve bütün zayıflığıyla karşısındaydı Hep kaçak dövüşmüş hep umulmadık anlarda çullanmıştı kurbanlarının üstüne En sonunda yakalamış şuracıkta kıstırmıştı Bir daha bir daha bir daha Hayatın sesi kesildi omuzları düştü img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img