Yakamda Eylül Sarısı — Kâmil Aydemir

girersem yollarına bohçamda türkülerle varırım sana mutluluklar bağlarını sunar bana varırsam bir insana tut ki ben bir ameleyim her gün ezilirim yaşamın altında sen de bir öğretmensin yaşam okulunda bana aşkı öğret acı olmasın tadında herkesin uçurumu kendisine yüksek olur mu acaba ararken birisine hatayı biraz da kendinde ara ülkemde gündüzler kan geceler yara zikzaklar hedeften şaşırtır insanı gülüm senin kadar seviyorum ülkemin dağlarını dağlara da korkusuz dayıyorum sırtımı