Yakamoz — Sevil Demirhan

Bahçeme giren de oldu çıkan da Toprağımda yaşayamayanı gömdüm Yaşayabileni çiçek açana dek büyüttüm Beni sevmeyi bilen çiçek açtı Bilmeyen çürüyüp toprağın altına karıştı Çiçeklerimi ne yağmurdan ne de güneşten alıkoydum Kimileri uzun uzun anlatırken ben şiirlerimde uzun uzun sustum Denizler kadar umudum varken bu dünyada Beyaz çiçeklerim kadar da sevenim oldu sabaha Maviydi bahçemde umut belirtisi olan Beyazdı kalbimde sevgi diye atan